«Απειλή» από δεκάχρονα προσφυγόπουλα στην Κηφισιά

ERYTHROS-STAYROS
OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Απειλή από ορφανά παιδάκια ένιωσε η Κηφισιά, έτσι  πολίτες και εκπρόσωποι συνεργαζόμενων συλλόγων, κατόπιν της πρόσκλησης του Συλλόγου Πολιτείας συναντήθηκαν σε καφέ της περιοχής τη Δευτέρα 6 Μαρτίου το απόγευμα, προκειμένου να εκδώσουν ψήφισμα αποστροφής προς τα παιδιά αυτά.

Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε μετά τη φήμη που έχει κυκλοφορήσει ότι πρόκειται να φιλοξενηθούν 15 ή 100 ορφανοί ανήλικοι μετανάστες, η φήμη δεν έχει ξεκαθαρίσει τον αριθμό, στο ερείπιο κτίριο που είναι ή δεν είναι, ούτε αυτό ξεκαθαρίζεται του Ερυθρού Σταυρού, στην οδό Γεωργαντά, στο Κεφαλάρι.

50 υπογραφές συγκεντρώθηκαν ώστε να μπορέσει το θέμα να πάει στο Δημοτικό Συμβούλιο από πολίτες που διέγνωσαν να απειλείται και να υποβαθμίζεται η περιουσία τους από την πρόσβαση των μεταναστών στο Κεφαλάρι.

Απειλή επίσης θεωρούν και προς τα παιδιά της περιοχής ότι υπάρχει περίπτωση να συνυπάρξουν σε σχολείο με τα παιδιά αυτά, τα οποία επειδή έχουν ζήσει πόλεμο, έχουν γίνει άγρια και κακά.  Εκφράστηκε επίσης και ο κίνδυνος ότι τα παιδιά αυτά θα τριγυρίζουν κλέβοντας στα μαγαζιά της Κηφισιάς.

Το πιο σωστό λοιπόν είναι τα παιδιά αυτά να πάνε οπουδήποτε αλλού, σε ήδη υποβαθμισμένες περιοχές που δε θα έχουν τίποτα να χάσουν, παρά σε κάποια όμορφη και αξιοπρεπή περιοχή όπως το Κεφαλάρι ή άλλα ακριβά μέρη της Κηφισιάς.

Τώρα αν βέβαια κοιτάξουμε το ημερήσιο δελτίο της αστυνομίας, θα διαπιστώσουμε ότι οι κλοπές είναι σε ημερήσια διάταξη, ενώ γονείς μας έχουν καταγγείλει το γεγονός ότι σε κεντρικές περιοχές της Κηφισιάς, όπου συχνάζουν νεαρά άτομα, οι κλοπές κινητών τηλεφώνων, χρημάτων και τρομοκρατίας είναι κάτι συνηθισμένο. Κι ας μην ζουν ορφανοί μετανάστες στην πόλη μας. Όσον αφορά για την υποβάθμιση των περιουσιών, για αυτό έχουν ήδη φροντίσει οι Κυβερνήσεις μας. Ας προσπαθήσει κάποιος να πουλήσει το σπίτι του, έστω και στη μισή αξία από όσο το είχε αγοράσει. Ας καταφέρει έστω να το πουλήσει σε οποιαδήποτε αξία.

Αν εξετάσουμε την πιθανότητα παραχώρησης του συγκεκριμένου κτιρίου, πιο πιθανό είναι να φιλοξενηθούν τα εγγόνια των σημερινών ορφανών μεταναστών παρά οι ίδιοι. Το κτίριο είναι πραγματικό ερείπιο και η πιθανότητα να φιλοξενήσει οποιονδήποτε μας θυμίζει το ανέκδοτο με τον σεισμοπαθή πιτσιρικά. Για όποιον δεν το θυμάται το αναφέρουμε.  Ρωτάει ο πολιτικός παράγοντας τον πεντάχρονο πιτσιρικά τι νούμερο παπούτσια φοράει και ο μικρός απαντάει «45». Όταν αναρωτιέται ο πολιτικός πώς και φοράει τέτοιο νούμερο τόσο μικρός, ο μικρός απαντάει «Μέχρι να μου τα φέρετε τόσο θα φοράω».

Όπως και να έχει, αν βρεθεί ένας τρόπος να φτιαχτεί το όμορφο κτίριο και να μη ρημάζει, ό,τι και να φιλοξενήσει, ακόμα και αρκούδες, θα ήταν προτιμότερο και ομορφότερο για την πόλη.  Το κτίριο αποτελεί κληροδότημα προς τον Ερυθρό Σταυρό με σκοπό να γίνει ξενώνας για αδελφές νοσοκόμες που βγαίνουν στη σύνταξη, κάτι όμως που ποτέ δεν έγινε και μια και δεν εκπληρώθηκε ο σκοπός του, φαίνεται να έχει περιέλθει στη δικαιοδοσία του Δήμου Κηφισιάς. Έτσι οι πολίτες της Κηφισιάς σκέφτονται ότι θα έπρεπε να χρησιμοποιηθεί προς όφελος των ιδίων. Όφελος βέβαια θα είναι και μάλιστα σημαντικό για κάποιους, αν δοθούν χρήματα για ανακατασκευή του κτιρίου.

Σε περίπτωση πάντως που ο Δήμος θελήσει να είναι φιλόξενος θα βρει πραγματικά φιλόξενες δομές για τα παιδιά αυτά. Κάποιοι εκ των παρισταμένων στη συγκέντρωση φοβήθηκαν ότι το επόμενο που θα γίνει μετά την αποδοχή των ορφανών θα είναι να ζητήσουν και τζαμί, προοπτική που συνέβαλε στο να ανάψουν τα αίματα και στους πιο ήπιους. Άλλοι πάλι δέχονταν τα παιδιά αν ήταν Σύριοι όχι όμως αν ήταν Πακιστανοί.  Δεν ξέρουμε αν αυτό οφείλεται σε κάποια γνωμοδότηση για DNA γονιδίων ή σε κάποια άλλη έρευνα, που καθιστά τα μεν παιδιά καλά τα άλλα όχι.

Με αφορμή επίσκεψή μας  σε ελληνικό σχολείο στο Βουκουρέστι, όπου φοιτούν παιδιά κυρίως μικτών γάμων με ένα γονιό Έλληνα, εντύπωση μάς έκανε ότι φοιτούν και κάποια παιδιά χωρίς ελληνική καταγωγή.  Οι γονείς τους επέλεξαν το συγκεκριμένο σχολείο, όπως μάθαμε, προκειμένου να πάρουν τα παιδιά τους την ελληνική παιδεία που θαυμάζουν.

Αυτό που δε βλέπουμε στα παιδιά των μεταναστών που μπορούμε να τα φιλοξενήσουμε στα σχολεία μας είναι ότι μας δίνεται μια ευκαιρία να μεταλαμπαδεύσουμε και πάλι το ελληνικό πνεύμα στην Ανατολή. Να γίνει και πάλι η ελληνική γλώσσα διεθνής γλώσσα. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι που φτάνουν στην Ελλάδα, μπορούν να μάθουν να λένε κάτι παραπάνω από «καλημέρα» και «πεινάω», μπορούμε να τους μάθουμε τη δική μας προοπτική στην ιστορία. Και πώς το εκμεταλλευόμαστε; Οργανώνοντας συγκεντρώσεις για να απαγορεύσουμε την είσοδο των παιδιών αυτών στα σχολεία μας; Αποκλείοντάς τους από την κουλτούρα μας; Αφήνοντας άλλους να τους μάθουν ποιος είναι ο Μέγα Αλέξανδρος και σε ποια χώρα βρίσκεται η Μακεδονία;

Παρόντες στη συνάντηση της Δευτέρας από δημοτικούς συμβούλους ήταν ο Γιώργος Παπαδόπουλος από το συνδυασμό «Σίγουρα Βήματα» και ο Γιάννης Καπάτσος από την «Ελληνική Αυγή»  και οι περισσότεροι παριστάμενοι υπέγραψαν για το ανεπιθύμητο των μεταναστών. Κάποιοι ζήτησαν πληρέστερη ενημέρωση και όχι φήμες όπως η Ολυμπία Καλού από τους «Τροβαδούρους» και ο Φραντέσκο Βιανέλλο, ως εκπρόσωπος του συλλόγου Φίλων της Μουσικής αρνήθηκε να υπογράψει.