ΜΙΑ ΠΟΛΥΗΜΕΡΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΣΧΟΛΙΚΗ!

pagkaki logotexnes
Τα παγκάκια της Καστοριάς φιλοξένησαν τη λογοτεχνική παρέα

Γράφει η Παναγιώτα Πλησή

ΚΑΣΤΟΡΙΑ 6-10 ΜΑΪΟΥ

Κυριακή 6 Μαΐου. Η ημέρα που θα επιβιβαζόμουν στο πιο δημιουργικό πούλμαν της ζωής μου. Δημιουργικό γιατί μέσα σε αυτό υπήρχε μια χαρούμενη παρέα συγγραφέων και εικονογράφων που θα ήθελε να τραγουδήσει Βουγιουκλάκη, αλλά το απέφυγε γιατί οι επόμενες μέρες ήθελαν τη φωνή της. Οδηγός του, ένας κύριος που έμοιαζε με τον συγγραφέα Άρη Σφακιανάκη και με κατεύθυνση προς τα βόρεια, και τελικό προορισμό την Καστοριά. Ανάμεσά τους το νέο αίμα της παιδικής λογοτεχνίας και ηλικιακά και συγγραφικά, αλλά και η φοβερή και αγαπημένη όλων Αγγελική Βαρελά, που τα 86 χρόνια της δεν στάθηκαν εμπόδιο για αυτό το πολύωρο ταξίδι.

Στην Καστοριά δεν πηγαίναμε να κάνουμε κανόε καγιάκ- αυτό το καγιάκ δεν έχω καταλάβει γιατί το έχουν κολλήσει μετά το κανόε, αλλά για να λάβουμε μέρος σε ένα πρόγραμμα φιλαναγνωσίας που διοργανωνόταν για τέταρτη φορά στο νομό. Για μένα -και όχι μόνο- ήταν η πρώτη. Στη στάση για καφέ,  η πρώτη ομαδική φωτογραφία. Ευτυχώς έλειπαν οι συγγραφείς της Λάρισας, της Ελασσόνας και της Θεσσαλονίκης και έτσι χωρέσαμε όλοι όρθιοι σε μια φωτογραφία. Το ίδιο δεν συνέβηκε στην ομαδική της τελευταίας ημέρας, που κάποιοι έκρυψαν κάποιους και κάποιοι άλλοι θυσιάστηκαν αφού χρειάστηκε να καθίσουν μπροστά.kyknoi

Φτάνοντας στην Καστοριά, το μόνο που θέλαμε ήταν να ταΐσουμε τους πελεκάνους της λίμνης. Οι πελεκάνοι αρνήθηκαν γιατί ήταν σε δίαιτα. Εμείς μόνο δίαιτα δεν θα κάναμε τις επόμενες μέρες. Νομίζω πως η φιλοξενία του Έλληνα γενικότερα, αλλά και των Καστοριανών ειδικότερα, είναι άμεσα συνδεδεμένη με την πολλά υποσχόμενη λέξη, φαΐ!  Πέρα όμως από το φαΐ, η αγάπη και το ενδιαφέρον των περισσότερων εκπαιδευτικών μας έδωσαν τεράστια χαρά. Όσο για τα παιδιά, για όλους εμάς που ασχολούμαστε με την παιδική λογοτεχνία, είναι σχεδόν δεδομένη.

Άλλοι πήγαν σε χωριά, άλλοι έμειναν στην πόλη και οι πιο γυμνασμένοι δεν αρκέστηκαν στις παρουσιάσεις, ήθελαν να κάνουν περπατώντας και το γύρο της λίμνης. Οι αγύμναστοι -σαν εμένα-απολάμβαναν τη μοναξιά του δίκλινου!

Άλλωστε δεν υπάρχει ωραιότερη μοναξιά, από αυτήν που έχει θέα έναν τοίχο! Οι πιο τυχεροί-ονόματα δεν λέμε- έβλεπαν κάτι από λίμνη. Εγώ χόρτασα λίμνη σε ένα παραλίμνιο σχολείο, αυτό της Πολυκάρπης μια λίγο γκρίζα και φωτεινή Δευτέρα.  Και πολύ αγάπη. Και ενδιαφέρον. Και σουβλάκια.

Απογευματινή δράση

Πέρα από τα σχολεία και τις συναντήσεις με παιδιά και  δασκάλους, κάποιοι από εμάς είχαν την τύχη να πιουν την πρώτη ρουφηξιά από τον καφέ τους, ένα λεπτό πριν ξεκινήσει η απογευματινή δράση σε βιβλιοθήκη. Καλά. Δεν ξέρω για τους άλλους. Εγώ αυτό έκανα και η Ελένη -η δράση μας ήταν κοινή- με κοίταζε. Η βιβλιοθηκονόμος δεν με κοίταζε, γιατί αυτή μου τον είχε παραγγείλει.

Πρωτοτύπησα όμως άλλη μία φορά, είμαι σίγουρη γι’ αυτήν,  μαζί με άλλους τρεις την τελευταία ημέρα. Όχι, μην με πιέζετε. Δεν θα πω ποιοι ήταν μαζί μου! Ήταν ο Σπύρος, η Έρικα η Φραντζέσκα,

φραντζέσκα
Η πευκιώτισσα συγγραφέας, Φρατζέσκα Αλεξοπούλου Πετράκη, στο σχολείο μπροστά στην αφίσα «Η φαντασία πάει σχολείο»

συγγραφείς όπως και εγώ. Αφού ακούσαμε τα καλά λόγια και τις ευχαριστίες των συμβούλων, παρακολουθήσαμε τα πρώτα εργαστήρια φίλων συγγραφέων και εικονογράφων, πήραμε ένα ταξί που περνούσε τυχαία από ‘κει και μας πήγε, χωρίς να του πούμε, σε ένα μέρος για να αγναντέψουμε την πόλη.

τσέρτσελο

Το τέλος ήταν συγκινητικό. Πάνω από πενήντα σέλφι και μη σέλφι τραβήχτηκαν στην ταβέρνα Τζέρτζελο.  Οποιαδήποτε σχέση με την ονομασία της ταβέρνας, είναι απλή σύμπτωση. Για την ομαδική έξω από το μαγαζί, διακόπηκε η κυκλοφορία τέσσερις φορές. Οι παπαράτσι μας είχαν ανακαλύψει.

Η αλήθεια είναι πως έπεσε πολύ συγκίνηση. Και δεν ήταν μόνο ο τόπος, οι διοργανωτές, οι δάσκαλοι, οι μαθητές, που τους αποχαιρετίσαμε με την ευχή να τους ξαναδούμε σύντομα, είναι αυτή η μεγάλη παρέα που σπάνια έχει την ευκαιρία να πάει μια πολυήμερη. Μια πολυήμερη με προορισμό, το παιδικό βιβλίο.

Σε ευχαριστούμε, Καστοριά!

Υστερόγραφα 1-5:

  1. Οι εικονογράφοι ήταν μόνο δύο, γι αυτό δεν μπορέσαμε να παίξουμε αγώνα υδατοσφαίρισης μεταξύ εικονογράφων και συγγραφέων. Οι πελεκάνοι που θα μπορούσαν να  τους ενισχύσουν, ήταν ντεφορμέ.
  2. Το πρωί ξυπνάγαμε νωρίς και συντρώγαμε με μια ομάδα ένστολων.

    syggrafeis deipno
    Σε ένα από τα δείπνα μας
  3. Στις ταβέρνες πηγαίναμε με το πούλμαν, σχεδόν έξω από την πόρτα, πλην μίας και μοναδικής φοράς, όπου περπατήσαμε χορεύοντας με τους λύκους.
  4. Εμπλουτίσαμε το αρχείο των ανεκδότων μας, χάρις στον δήμαρχο του Νεστορίου και μερικούς συγγραφείς λάτρεις των ανεκδότων.
  5. Στην επιστροφή κοιμηθήκαμε όλοι, πλην του οδηγού.
Πλησή
Η αρθρογράφος Παναγιώτη Πλησή με το συγγραφέα Κώστα Στοφόρο, σε μια μίμηση Παπαμιχαήλ – Βουγιουκλάκη