Παρασκευή, Οκτώβριος 20, 2017

Ποδηλάτης

fotosaitas1

Όλα τα ‘χε η Αττική η πετρελαιοκηλίδα της έλειπε

Όταν μαζεύονται πολλά, γιατί έγιναν και πολλά, είναι πρόβλημα. Τι να πρωτοδιαλέξεις, τι να πρωτογράψεις, πώς να τα συνδέσεις χωρίς να χάσει το κείμενο...
pyrkagia1

Κάθε χρόνο τα ίδια

Με αφορμή τις πυρκαγιές του Δεκαπενταύγουστου, προσδεθείτε καλά, θα ξεκινήσω βρίζοντας. Δεν θέλω να σας στεναχωρήσω, αλλά υποψιάζομαι ότι δυστυχώς, πολλοί από τους πολιτικούς...
headache1

Και τα μυαλά μας, λάχανο…

Βαθυστόχαστο ύφος και πάμε. «Ίσως, θα ήθελε λίγο παραπάνω αλάτι στο λάχανο…». Μην ανησυχείτε, καλά είμαι, δεν είναι δικά μου τα λόγια, απλά αντιγράφω...
sosgraffiti1

Έξω από τα συνηθισμένα

Διαβάζοντας ένα ιδιαίτερα διασκεδαστικό (και όχι πολύ μεγάλο) βιβλίο των Levitt και Dubner, το τρίτο από τα πολύ εμπνευσμένα, εμπεριστατωμένα και καλογραμμένα βιβλία τους...
2ways1

«Μα θαρρώ πως θα τα μπλέξω, απ’ την Κική και την Κοκό ποια να...

Μήπως καμία από τις δυο; Γιατί να πρέπει πάντα να διαλέγουμε πλευρά; Δεν είναι όλα τόσο ξεκάθαρα, άσπρο – μαύρο, yin – yang. Μήπως...
eastercandle1

Λίγο πριν δούμε τους πολιτικούς στην εκκλησία με τις λαμπάδες τους

Κάθε μέρα στα κανάλια. Κάθε μέρα να τους βλέπουμε να τσακώνονται, καθισμένοι στα βολεμένα και εξασφαλισμένα οπίσθια τους. Για τους πολιτικούς μιλάω. Να τσακώνονται...
Porsche1

Τα παθήματα να μας γίνουν οπωσδήποτε μαθήματα

Η Porsche; Ποια Porsche; Αν γράψω για αυτό το θέμα θα κατηγορηθώ για ταξικό μίσος. Συν του ότι έχει περάσει αρκετός καιρός και οι...
tatoiou1

Ο «ετσιθελισμός» απειλεί ανοιχτά την ασφάλεια και την ποιότητα ζωής στην Κηφισιά

Δεν χρειάζεται να πάτε στην Άρτα για να δείτε το γεφύρι της. Έχουμε τη δική μας εκδοχή, εδώ, στην πόλη μας, εκεί όπου η...
calendar17a

Καζαμίας 2017

Το μόνο που μπορώ να κάνω, είναι να αφιερώσω αυτόν τον Καζαμία, στη μνήμη ενός φίλου που «έφυγε» πολύ νωρίς, λίγο πριν τα Χριστούγεννα....
plateia1a

Πάμε πλατεία;

Αν δείτε παλαιότερες φωτογραφίες της Πλατείας Πλατάνου, θα καταλάβετε ότι στην πραγματικότητα, η πλατεία της Κηφισιάς, δεν ήταν ποτέ της πλατεία. Υπάρχει μάλιστα αρκετός...

Ποδηλάτης

Έχοντας βρέξει τα πόδια του σε αμπολές, πατήσει καβαλίνες από τα μόνιππα και φάει αρκετές τούμπες με το ποδήλατο του σε αλάνες και άδεια οικόπεδα της παιδικής του ηλικίας, ο ποδηλάτης ανοιχτομάτης ζήτησε από την εφημερίδα μας να γράψει για την αγάπη του για την Κηφισιά, αλλά και τους προβληματισμούς του για το παρόν και το μέλλον της πόλης μας. Πλέον, οι αμπολές στην πόλη μας δεν τρέχουνε νερό, καβαλίνες δεν υπάρχουνε για να τις πατήσει και αν θέλει να φάει μια τούμπα με το ποδήλατο του, πρέπει να το κάνει στην άσφαλτο, όπως κάνει άλλωστε κάθε φυσιολογικός ποδηλάτης. Αλλά ποιος μας λέει ότι ο ποδηλάτης ανοιχτομάτης είναι φυσιολογικός; Εκμεταλλευόμενος την φιλοξενία μας, έκανε την στήλη του «αρμένικη» μιας που γράφει στην «Κηφισιά» από το 2009, και πέραν από τα τοπικά, επεκτάθηκε και σε θέματα κοινωνικοπολιτικού ενδιαφέροντος. Προτιμάει να κρατήσει την ανωνυμία του γράφοντας με ψευδώνυμο, μιας που θεωρεί ότι δεν έχει σημασία το ποιος τα γράφει, αλλά το τι γράφεται. Αλλά στην ουσία, για έναν ακόμα σημαντικό λόγο, δεν θέλει να απογοητεύσει τους δασκάλους και τους καθηγητές που είχε στα σχολεία της Κηφισιάς, που τον θεωρούσανε χαμένη υπόθεση και τον φαντάζονται σήμερα να καθαρίζει πατάτες, στο αμπάρι ενός καραβιού κάπου στον Νότιο Ειρηνικό.