Σαν απ’ το γκλάμορους event να πέρασαν αιώνες!
Ξεχάστηκαν οι ένδοξοι Ολυμπιακοί Αγώνες
κι ωμά μας επιτίθενται Κύκλωπες, Λαιστρηγόνες,
Σκωτσέζοι παραδόπιστοι, Σκανδιναυές γοργόνες,
Γερμαναράδες φαρισαίοι και Βρετανοί τελώνες.
Όταν αυτοί μπουσούλαγαν χτίζαμε Παρθενώνες
και προς τιμήν του Ξένιου Διός ευάερους ξενώνες,
επαύλεις μ’ αποχέτευση, μ’ αρχαιοπρεπείς κολώνες,
ενώ αυτοί στις Βερσαλλίες με τους πολλούς κοιτώνες
δεν είχανε ούτε μπιντέ να πλένονται οι λεχώνες,
ούτε θερμοσυσσωρευτές για τους βαρείς χειμώνες,
ούτε τρεχούμενο νερό μ’ αστραφτερούς σιφώνες,
εκεί που κι οι βασίλισσες πηγαίνουν πάντα μόνες.
Την Αφροδίτη μας οι αχρείοι κρατούν φυλακισμένη
και μας σηκώνουν δάχτυλο χυδαίο, οι χαμένοι.
«Καλό κουράγιο»! Ο ΄Ολι Ρεν τη σπάθα του κραδαίνει.
Μας απειλεί πως πτώχευση ολική μας περιμένει
και άλλο πια αντίδοτο σ’ εμάς δεν απομένει
παρά να θέσουμε εαυτούς υπό κηδεμονία,
των Βησιγότθων, των Ναζί μια νέα τυραννία
σεμνά αποδεχόμενοι. Μα έχουν μια μανία
κι αυτοί με των στατιστικών τη σκαιά μονοτονία!
Δέκατο τέταρτο μισθό, θέλουν να μας τον φάνε
οι Γερμανοί οι ξενέρωτοι. Να πάψουνε, ζητάνε,
στα σκυλομάγαζα οι Ρωμιοί οι ωραίοι να τα σπάνε,
μα δεν αντιλαμβάνονται πως αν μας περικόψουν
τις παροχές, οι πρόφις του γλεντιού πώς να προκόψουν;
Αφού ο σεβντάς είναι για μας βαριά βιομηχανία.
Οι ζεϊμπεκιές και οι πενιές ευφραίνουν τον παρία,
ζαβλακωμένο τον κρατούν, μην κάνει φασαρία.
Σε αμανέ αργόσυρτο βρίσκουν παρηγορία
αυτοί που δεν βολεύτηκαν σε θέση δημοσία.
Συχνά οι αγώνες κρίνονται στο δεύτερο ημιχρόνιο,
γι’ αυτό κι εγώ ο αδαής συντάσσω ένα μνημόνιο:
Μακάρια η Ευρώπη που επιζεί με μάγειρα Φραντσέζο,
με Γερμανό μηχανικό, με λογιστή Σκωτσέζο,
με τροβαδούρο Ιταλό, μπασίστα Κογκολέζο,
Βιεννέζο αυτοκράτορα και πειρατή Μαλτέζο,
Ρουμάνο σωματέμπορα, χρηματιστή Εγγλέζο …
Φρίξος ο Κηφισόγατος:
… κι εγώ ο Ρωμιός στο χαλαρό το λαούτο μου να παίζω.
Φρίξος 
