|
Πολλοί οι φίλοι του δημάρχου μας, κ. Νίκου Χιωτάκη, που παρακολούθησαν την ομιλία του στη Ν. Ερυθραία, τη Δευτέρα, 19 Ιουλίου, και θα ήταν και ο ίδιος ευχαριστημένος αν αυτοί ήταν και από τη γείτονα περιοχή.
Όμως, όπως στις κομματικές συγκεντρώσεις, μεταφέρονται κάτοικοι άλλων πόλεων με πούλμαν για να ενισχύσουν την τοπική εκδήλωση, κάτι τέτοιο έγινε και προχτές. Μετρημένοι οι κάτοικοι της Ν. Ερυθραίας, στα δάχτυλα των δύο χεριών και ίσως και των ποδιών. Κάποιοι δημ. σύμβουλοι, λίγοι πρόεδροι συλλόγων, οι έχοντες δηλαδή «επαγγελματικό ενδιαφέρον».
Καλοκαίρι βέβαια και άλλα απασχολούν τον κόσμο. Μετά τις διακοπές οι πιο καθαρές ενδείξεις.
Ακόμα και να παρέχεις παρέα σε έναν ασθενή στοιχίζει σήμερα. Στο γειτονικό μας Μαρούσι, όπου τα νοσοκομεία είναι πολλά και τα ιδιωτικά πάρκινγκ τριγύρω τους επίσης, σπανίζουν οι νόμιμες ελεύθερες θέσεις παρκαρίσματος. Έτσι θα πρέπει κανείς να πληρώσει ή το πάρκινγκ ή το πρόστιμο, αν θελήσει να επισκεφτείς ασθενή, μια και η τροχαία καραδοκεί για να γράψει τους παράνομα παρκαρισμένους. Και αναγνώστης μας παρατήρησε: «αντί να γράφουν έξω από τις καφετέριες, όπου όμως δεν υπάρχουν ιδιωιτικά πάρκινγκ, μας γράφουν όταν πάμε να δούμε τους άρρωστους συγγενείς μας».
«Μόνο για τους Έλληνες, δωρεάν το ψωμί», διαφήμιζε ταβέρνα στη Θάσο. Αυτό τώρα πώς πρέπει να το εκλάβουμε; Ότι είμαστε τόσο φτωχοί, που τουλάχιστον οι ταβέρνες μας προσφέρουν δωρεάν το ψωμί για να χορτάσουμε ή ότι πλέον δεν επιτρέπεται να χρεώνεται το κουβέρ και ναι μεν οι Έλληνες το γνωρίζουμε οι ξένοι όχι και το να ζητήσεις από τον Έλληνα να παραγγείλει και να πληρώσει το ψωμί ακούγεται λίγο γελοίο; Και άραγε τι συμβαίνει στις μικτές παρέες; Πληρώνουν ή όχι το ψωμί; Ένα μυστήριο που δεν καταφέραμε να διευκρινίσουμε.
«Αυτός δεν κάνει για δήμαρχος, είναι πολύ καλός», ακούσαμε σαν παρατήρηση, όχι μόνο μία φορά. Θεωρούμε δεδομένο ότι στην πολιτική δεν μπορεί να επιβιώσει κάποιος πολύ καλός. Έναν καλό ή θα «τον φάνε» ή θα τα παρατήσει αηδιασμένος όταν καταλάβει περί τίνος επρόκειτο. Κάθε λαός έχει τους ηγέτες που του αξίζουν. Ας πορευτούμε λοιπόν με ό,τι μας αξίζει.
Ιδιαίτερα βιβλιόφιλος μας προέκυψε ο Δήμος Κηφισιάς. Πάνω από 100.000 ευρώ ξόδεψε πριν από λίγα χρόνια για την έκδοση ιστορικού βιβλίου για την Κηφισιά, που ανέθεσε σε εκδοτικό οίκο, που έκανε ακριβώς αυτή τη δουλειά, έφτιαχνε ιστορικά βιβλία για τους Δήμους. Τώρα χρηματοδοτεί νέα έκδοση με τίτλο «Μια φορά και έναν καιρό στην Κηφισιά» του κου Αριστείδη Ξηντάρα, ο οποίος εκδίδει και την εφημερίδα «Μαϊμού της Κηφισιάς». Μόνο η ηχητική κάλυψη (;;;) της παρουσίασης του βιβλίου κοστίζει 1.500 ευρώ (θα συνοδευτεί άραγε από συναυλία;). Πρέπει πάντως να πρόκειται, σύμφωνα με το Δήμο, για εξαιρετική εκδήλωση, που δεν πρέπει κανείς να χάσει, δεδομένου ότι έχουν γεμίσει τα σπίτια με προσκλήσεις και τις κολώνες με διαφήμιση. Διαφήμιση μάλιστα που καταπατά τη δεύτερη από τις 10 εντολές «Ου λήψει το όνομα Κυρίου του Θεού σου επί ματαίω».
Από την άλλη, την ίδια ημέρα, οργανώνεται μεγάλη μουσική εκδήλωση στο Δήμο μας, χωρίς ο Δήμος να χρειαστεί να βάλει το χέρι στην τσέπη. Ο Σύλλογος οι «Φίλοι της Ορχήστρας Ποικίλης Μουσικής Κηφισιάς» προσκάλεσε το το εθνομουσικό σύνολο “Megali Ellada”, που θα παρουσιάσει το πρόγραμμά του δωρεάν στον Αγ. Γεώργιο Κοκκιναρά, ενώ τα μέλη του θα φιλοξενηθούν στα σπίτια των μελών του συλλόγου.
Παρότι και αυτή η εκδήλωση τελεί υπό την αιγίδα του Δήμου, δεν είδαμε πουθενά να διαφημίζεται. Προφανώς πρόκειται για μια «παρακατιανή» εκδήλωση. Σπουδαίο είναι που έρχονται Ελληνόφωνες Ιταλοί στην πόλη μας να μας τραγουδήσουν στο ρυθμό της ταραντέλας;
Σαν UFO «προσγειώθηκαν» οι κεραίες κινητής τηλεφωνίας στην ταράτσα του κτιρίου, στην οδό Ναυπλίου 10. Ύστερα από την αποξήλωση στην οδό Ερυμάνθου της κεραίας της Cosmote θα δούμε να ξεφυτρώνουν σε διάφορα σημεία κάτι περίεργα κέρατα, προκειμένου να μη μας «στερήσουν» το καθαρό σήμα μας από τα τηλέφωνά μας.
Έχουν άραγε σκεφτεί ποτέ οι εταιρίες κινητής τηλεφωνίας ότι θα μπορούσαν να ακολουθήσουν τη νομοθεσία όσον αφορά την τοποθέτηση των κεραιών; Είναι άραγε ποιο συμφέρον για αυτές να μπλέκονται σε δικαστικές διαμάχες με τους κατοίκους, από το να ακολουθήσουν το νόμο; Ή μήπως θεωρούν την υγεία των κατοίκων τσιφλίκι τους;
Χωρίς αντιπροσώπους της οικογένειας Παπανδρέου, πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια του πάρκου «Ανδρέα Παπανδρέου» στη Ν. Ερυθραία, την Τετάρτη 14 Ιουλίου. Ίσως επειδή δεν κρίθηκε απαραίτητο ότι επειδή ένας Δήμος, ο Δήμος από όπου προέρχεται η οικογένεια Παπανδρέου, αποφάσισε να τιμήσει τον αείμνηστο πρωθυπουργό πρέπει κι αυτοί να αφήνουν τις δουλειές τους και να τρέχουν. Ίσως επειδή η τωρινή πολιτική του Γιώργου Παπανδρέου ουδεμία ομοιότητα δεν έχει με του πατέρα του, οπότε η ονομασία δε θεωρήθηκε τιμητική για την οικογένεια σήμερα. Ίσως απλά επειδή είναι φήμες ότι μπορεί να γίνουν σύντομα βουλευτικές εκλογές, κι αφού αργούν οι εκλογές δεν υπάρχει και λόγος για τέτοιου είδους παρουσίες.
«Βέβαια, αφού μένουν εκεί όλοι οι πλούσιοι, επόμενο ήταν να γίνει τέτοια κινητοποίηση», ειπώθηκε από κόσμο σχετικά με τις ισχυρές δυνάμεις της Πυροσβεστικής που έσπευσαν, προκειμένου να σβήσουν τη φωτιά που ξέσπασε στην Πολιτεία, την Πέμπτη 15 Ιουλίου. Εκτός από το πεζοπόρο τμήμα, στην επιχείρηση πήραν μέρος και τρία ελικόπτερα και τρία αεροσκάφη.
Τα παρακάτω «εξ αμάξης» μπλέχτηκαν ανεξιχνίαστα από το δαίμονα του Τυπογραφείου στο προηγούμενο φύλλο μας. Τα παραθέτουμε λοιπόν ξανά, αν και ο προσεχτικός αναγνώστης, ο εθισμένος σε κουίζ, πιστεύουμε ότι θα μπόρεσε και μόνος του να τα ξεδιαλύνει.
Στο τραπέζι των εκλογικών διαπραγματεύσεων έχει πέσει και το όνομα του κυρίου Ηλία Νομπιλάκη, καθηγητή στα ΤΕΙ, εκπρόσωπου της ΠΑΝΔΥΚ, μιας δημοτικής κίνησης, που είχε εμφανιστεί παλιότερα στη Νέα Κηφισιά, αλλά δεν έφτασε τελικά μέχρι τις τελευταίες εκλογές. Ο κ. Νομπιλάκης χαίρει της εκτιμήσεως των συμπολιτών του, ίσως όμως αυτό να πάψει να συμβαίνει αν πάρει επάνω του το «στίγμα» του ΠΑΣΟΚ. Λίγοι είναι αυτοί που δε θα ήθελαν να δώσουν ένα μάθημα, για να μη μιλήσουμε για τίποτα χειρότερο, στην Κυβέρνηση.
«Κρεμάει» το σύστημα της απογραφής των δημοσίων υπαλλήλων, είτε γιατί μπαίνουν κατά εκατοντάδες μαζί και δεν μπορεί να προχωρήσει, είτε γιατί κάθε κλάδος εργαζομένων ζητά και με το δίκιο του ξεχωριστή υποδιαίρεση όπως π.χ. γιατροί, δικαστικοί κ.τ.λ.
Πριν πενήντα πέντε χρόνια είχε πάλι ξεκινήσει απογραφή των δημοσίων υπαλλήλων που έπεσε στο κενό.
|
Εξ Αμάξης 
