Ο Φρίξος         προκαλεί 

Φρίξου όνειρο χειμερινής νυκτός

Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά, κι αρχή καλός μας χρόνος!

Είθε ετούτη τη χρονιά να μας ξεχάσει ο πόνος.

Βαθιά να μεταμεληθεί ο κάθε δολοφόνος,

να σταματήσει ο πόλεμος ο ωμός, ο αδελφοκτόνος.

Μακριά ας μείνει απ' τις καρδιές ο ψυχοφθόρος φθόνος!

Ο θλιβερός μνησίκακος ας απομείνει μόνος

και σκαιά ας περιφρονηθεί ο όποιος φανφαρόνος

στο λαουτζίκο υπόσχεται λαγούς με πετραχείλια,

μα σαν του κάτσει η αρπαχτή την κάνει με τα χίλια.

Ο μουλωχτός παιδεραστής ρητά να ομολογήσει

το πάθος του το άνομο και να λογοδοτήσει.

Ο φλούφλης τα τρελόχαρτα τα κάλπικα ν' αφήσει

κι ως Ελληνόπαις συνεπής να πάει να υπηρετήσει.

Ο βαθμοφόρος που 'θελε  στοιχεία να ξαφρίσει

έχων σκοπόν απώτερον να τα μοσχοπουλήσει,

στα κάτεργα να οδηγηθεί για να μετανοήσει.

Τον οκνηρό προφέσσορα που έχει συνηθίσει

στη λούφα και στο βόλεμα, να τον παρενοχλήσει

ο φιλοπρόοδος φοιτητής, και να διεκδικήσει

μόρφωση ουσιαστική και όχι αλισβερίσι

για ένα πτυχίο άχρηστο που θα του εξασφαλίσει

μια θεσούλα μίζερη, και άλλους θ' αδικήσει

που μπούσουλα δε βρίσκουνε σ' Ανατολή και Δύση.

                        Ωραία ειν' τα όνειρα, μα ο γάτος σαν ξυπνήσει

                        κι αντιληφθεί το λάθος του, ευθύς θ' αναφωνήσει:

                        Σ' αυτό το σπίτι το αψηλό λίθος να μη ραγίσει!

                        Σ' αυτόν τον τόπο τον ζουρλό πέτρα να μην κυλήσει!

                        Να μην αλλάξει τίποτα και μας κακοκαρδίσει.

                        Τα κλούβια τα κεφάλια μας σκέψη να μη ζαλίσει.

                        Το μέλλον που 'ναι άδηλον  μη μας προβληματίσει,

                        απ' το  μακάριο ύπνο μας μη μας ταρακουνήσει.

                        Στο τζόγο εμείς ποντάρουμε, στο Σάκη και στη Βίσση!

Ο Φρίξος κι η ρουκέτα

Προσφάτως όλοι εκφράζουνε αποτροπιασμό

για τη  θανατική ποινή. Σ' αντιπερισπασμό

κραδαίνουνε τα λάβαρα σ' εμφύλιο σπαραγμό.

Το άρθρο 16 επιφέρει διχασμό

και η κατάργησή του τον έσχατο ασπασμό

αε ένα σύστημα σαθρό, της αναξιοκρατίας,

της μιαρής συναλλαγής, της κομματοκρατίας.

Σύστημα που παράγει δήθεν προοδευτισμό,

κουκουλοφόρους που μισούν τον . ιμπεριαλισμό.

Με κροκοδείλια δάκρυα θρηνούνε το Σαντάμ,

τον πλανητάρχη βρίζουνε αντάμ και παπαντάμ,

μα δεν αλλοιθωρίζουν και λίγο προς Νταρφούρ

-           την ώρα των ειδήσεων ψωνίζουν στο Καρφούρ -

και δεν τους ευαισθητοποιεί το εξωτικό Σουδάν.

΄Οσο για Τσετσενία; ΄Οσα έρθουν κι όσα παν!

Οι κτηνωδίες οι άσχετες με το κακό Γκουαντάναμο

τους βρίσκουν να λουφάζουν σε λιμανάκι απάνεμο.

Μα να! Χτυπήσανε ξανά οι μαχητές του Τζάμπο (μπεμπέ)

και σκόνη ξανακάνανε τους ορκισμένους Ράμπο,

αφού στον ύπνο πιάσαν την ΕΛΑΣ μα και τη ΣΙΑ.

Ασπίδες πήραν και βρακιά απ' την υπηρεσία

την αντιτρομοκρατική.  Να κι η συνωμοσία:

Δεν είναι ολοφάνερο; Πρόκειται γι' αγκιτάτσια:

Οι Γιάνκηδες προέβησαν σ' αυτή την προβοκάτσια!

Οι ίδιοι που πετάξανε τη φθονερή ρουκέτα

έχουν απώτερο σκοπό να πλήξουν τη . Μαριέτα

που θέλει στην ξεπέτα

να φτιάξει Χάρβαρντ και Εμ Αι Τι

για να ποζάρει γελαστή

ως της παιδείας η απόλυτη βεντέτα.

            Φρίξος ο Κηφισόγατος:

            Χωρίς να σπάσουμε αυγά δε γίνεται ομελέτα!

            Ας βγουν πρυτάνεις να μας πουν δυο λογια νέτα-σκέτα,

            αντί να παίζουν το κρυφτό και την τσινγκολελέτα.

            Ως τότε εσύ, μανάρι μου, απλώς καλομελέτα!

Ο Φρίξος και η βασιλική οικοσκευή

Τέτοιες μέρες οι πολίτες, άνεργοι ή πολυθεσίτες,

πεζογράφοι, ποιητές, πωλητές και τραπεζίτες,

ματσωμένοι μεσοαστοί μα και άφραγκοι λεχρίτες,

Μουσουλμάνοι, Χριστιανοί, Δρούζοι ή Μονοφυσίτες,

με γειτόνους, συγγενείς ή και εξ ΄Αργους συντοπίτες

συνευρίσκονται και ομού μετά πάθους κόβουν πίτες.

Μια του κλέφτη, δυο του κλέφτη, πού θα πέσει το φλουρί;

Βρε γαμώτο, κάθε χρόνο ίδιοι νάν' οι τυχεροί;

Κομματάρχες, αρχηγοί μα και πρόεδροι σωματείων

ευνοούνται από την τύχη, μας νικούν σκανδαλωδώς.

Το μεγάλο το κομμάτι παίρνει πάντα ο πιο χοντρός

και το όλον σκηνικόν καταντά μάλλον γελοίον.

Των χαμένων γενικώς το ταμείον είναι μείον,

ενώ τρεις δημοπρασίες γίνανε στον Οίκο Κρίστι'ς,

όπου βγήκαν στο σφυρί θησαυροί της αειμνήστης

πρώην βασιλομήτορος και πρέσβειρας καλλίστης

του εθνικόφρονος λαού, της ορθοδόξου πίστης,

ήτινος ο Χριστόδουλος τυγχάνει μέγας μύστης,

της εσωστρέφειας κτίστης,

που θα 'λεγε κι ο Μπίστης.

Μα  η φάση που δημιουργεί εντύπωση αισχίστη

ειν' η σπουδή του υπουργού που όψιμα  εμνήσθη

την ανωτέρω οικοσκευή για μας να  διεκδικήσει,

άσχημα καταφέρνοντας  να μας γελιοποιήσει.

΄Εφτασε κι η προκήρυξη για τη γνωστή ρουκέτα -

οι γραφικοί σε βάρος μας παίζουν τσιγκολελέτα.

Σα να μη φτάναν ολ' αυτά ο Χατζηνικολάου

από του Αλφα το σταθμό την έκανε λαου λαου,

ενώ η φαντασιόπληκτη ρεπόρτερ Αννα Δρούζα

έβλεπε εξωγίηνους να τρέχουν στη χαβούζα

που ξέχειλη και δύσοσμη απ' τα πολλά σκουπίδια

προσφέρεται για  χαβαλέ και  για τρελά παιχνίδια.

            Φρίξος ο Κηφισόγατος:

            ΄Όπως εκ νέου μας γνωστοποιούν  ειδήμονες γραφιάδες,

            τις σχετικές λυπητερές πληρώνουν οι ραγιάδες,

            ενώ την πάπια κάνουν οι γνωστοί φοροφυγάδες.

Ο Φρίξος βράζει φραπελιά

Το άρθρο είκοσι τέσσερα  που δίχαζε κοσμάκη,
κατεψηφίσθη τελικώς -  σώθηκε το δασάκι! -
παρά τον άγριο τσαμπουκά  των Σταύρου και Τραγάκη
τ' αρνιά να κουμαντάρουνε. Φωνάζαν, μα  του κάκου!
Απρόβλεπτη η παρέκκλιση του ασώτου υιού Κυριάκου!
Στη Σόφια τα καμώματα του αψύ Μιχαλιολάκου
- καμώματα  συνήθους  λαϊκού κατεργαράκου -
το λογισμό σκοτίζουνε του απλοϊκού ανθρωπάκου.
Δε γίνεται, σου λέει μετά, ο κάθε ταραξίας
κουκούλα να ζαλώνεται και ως καταληψίας
να καταστρέφει  αίθουσες  και όργανα αξίας
που πλήρωσε απ' την τσέπη του ο δύσμοιρος παρίας.
Εξ ου και ο Γιώργος  έρριξε πρόταση δυσπιστίας,
αλλά την πάτησε οικτρά λόγω δυσαρμονίας
θέσεων αντικρουόμενων περί άρθρου δέκα  έξι:
Την τροποποίηση εστήριζε, μα πριν ο ήλιος φέξει
είδε τ' αποτελέσματα απ' τις δημοσκοπήσεις
και με ταχύτητα φωτός άλλαξε πεποιθήσεις.
Εδώ σε θέλω, αρχηγέ! Συ να καινοτομήσεις!
Ό,τι κι αν λέει  ο κάθε Δρυς  κι ο κάθε Βενιζέλος
την άποψή σου κράτα  εσύ, αλλιώς δε βρίσκεις τέλος
και όποτε ρήξη επιχειρείς, θα προκαλείται γέλως.
Λέμε κανένα ανέκδοτο κι εμείς χάριν παιδιάς.
Στην καθημερινότητα μια νότα ανεμελιάς,
μια απρόσμενη φαιδρότητα, μια δόση σκανταλιάς
ήταν η αποκάλυψη πως φύλλα αγριελιάς
άμα τα πιείς κοχλάζοντα, τουτέστιν φραπελιά,
αμέσως θεραπεύεσαι, ρίχνεις τσιφτετελιά
κι ορέγεσαι ψωμί, ελιά και Κώστο βασιλιά
ή και το Μεγαλέξαντρο,  αφού άνοιξε το Τριώδιο
και κάθε ψώνιο νόμιμα  οπλοφορεί πλανόδιο.

Φρίξος ο Κηφισόγατος:
Οποιος τα  λιόφυλλα θεωρεί  γιάμα  δια πάσαν νόσον
δεν πρέπει να υβρίζεται απ' τους γιατρούς, καθόσον
παρά την όποιαν πρόοδον, την πολυφαρμακίαν
οι Γαληνοί δεν έχουν βρει εισέτι θεραπείαν,
μαντζούνι που να πολεμά  την εγγενή βλακείαν.

Ο Φρίξος άργησε μια μέρα

Πρόσφατα ανακαλύψαμε, οι άσχετοι κι οι ατσίδες,

΄Ελληνες εργαζόμενοι, σοφοί κι αεριτζήδες,

πως χάρητες οφείλουμε σε πόρνες, νταβατζήδες:

Το ακαθάριστο εθνικό προϊόν  ηυξήθη, είδες;

Ωιμένα! Πλούσιοι γίναμε! Να λείπουν οι τσιρίδες!

Καιρός να οργανώσουμε φαιδρές χοροεσπερίδες.

Μπροστά στο τρίλημμα: το Δάντη, την Τάμτα  ή τον Σαρμπέλ;

λαζάνια επιλέγω, με σάλτσα μπεσαμέλ.

΄Αλλοι αναστενάζουν σ' ουρές για τις ταυτότητες,

ενώ οι πρόσβαση έχοντες σε κουλ  προσωπικότητες

μαφιόζων και σελέμπριτις - λέγε με Στεφανάκο -

υπηρετούνται άμεσα  φουμάροντας ταμπάκο

ή παίρνοντας στο μεταξύ γλυκά καναν υπνάκο.

Πούλμαν εξ επαρχίας ξερνούν διαδηλωτές,

δίνουν και παίρνουν στη Βουλή οι αγενείς μπηχτές.

«Γιώργο μου» προσφωνούνται οι εκλεκτοί ταγοί μας

και βλέπουμε ν' αδειάζει το πενιχρό πουγγί μας.

Για το καινούργιο εμβόλιο σφάζοντ' οι υπουργοί μας,

κι ενώ τα ασφαλιστικά ταμεία  πιάσαν τ' όριο,

κάποιοι περίεργοι καίγονται ν' ανοίξουν κρεματόριο

στο καλτ ελληνορθόδοξο πρώτο νεκροταφείο.

Το ιερατείο αντιδρά - προβλέπω νέο σφαγείο.

Σα να μην έφταναν αυτά, σαν από στόμιο τάφου

φωνές εβγήκαν αγριωπές, και της Λιλής Ζωγράφου

βιβλίο επανέφεραν απ' τη μακάρια λήθη,

το οποίο κατηγόρησαν ότι διαφθείρει ήθη

της άδολης νεολαίας μας. ΄Ετσι έγινε κι  εσύρθη

ο τάλας εκπαιδευτικος προ του τηλεδικείου.

Τ' ακούει ο γάτος όλ' αυτά και απαντάει:  «τσίου».

 Η σάχλα πάτο έπιασε, δεν πάει πάρα πέρα,

μα έλα που η διαπίστωση άργησε μία μέρα!

Φρίξος ο Κηφισόγατος:

Τώρα που εθιστήκαμε στο ζην επικινδύνως,

φαρμάκι μας προέκυψε κι ο ΄Αγιος Βαλεντίνος.

Πολλά θα είχε επ' ευτού να διηγηθεί ο τέως

του ΙΚΑ αρχιδιοικητής, Γιάννης Βαρθολομαίος -

αείμνηστος, αλίμονο, και άνθρωπος ωραίος.!

            Ο Φρίξος κι η Σαρακοστή

Είπα κι εγώ να ευωχηθώ την Καθαρά Δευτέρα

με πίκλες και με ταραμά, όπως το θέλει η μέρα,

τις πίκρες και τα βάσανα να κάνω λίγο πέρα.

Λαγάνες φάγαν στη Νου-Δου, στο Κου-Κου-Ε πληγούρι,

στον ΣΥΝ αντί για ευχέλαιο θυσιάσανε ζυγούρι

μα στου Γιωργάκη το ΠΑΣΟΚ τη βγάλαν με Κουλούρη.

Δεν με γελούν τα μάτια μου, δεν είναι καλαμπούρι.

΄Ηρθε η φάση κι έδεσε - οποίον κελεπούρι!

Ο Πάγκαλος κουνιότανε, ξέσπασαν στο . μουτζούρη.

΄Ετσι επιβάλλει η εποχή και τα καινούργια ήθη:

Λέγε τα εσύ στην πεθερά για να τ' ακούει η νύφη

και για να συνετίζονται τ' αντιφρονούντα στίφη.

Βράζει το ασφαλιστικό και ζεματάει το ΙΚΑ -

βάζουν μπροστά το Σανιδά, τα λέει κι εν τούτω Νίκα!

Οι κερδοφόρες Τράπεζες πελάτες ξεφλουδίζουν,

κάτι απεχθείς κτηνάνθρωποι Βουλγάρα βασανίζουν,

Αιγύπτιοι, Κύπριοι και Τουρκιά για τα πετρέλαια  ερίζουν,

«αρμόδιοι» ασυνείδητοι σαλού το χέρι οπλίζουν

και όταν γίνει το κακό, τάχα μου κλαψουρίζουν.

Οι εισαγγελάτοι της ΤιΒι τη Θώμη τηγανίζουν,

«αράχνη με διχτυωτά καλσόν»  την καθυβρίζουν,

τις γόβες της ως άσεμνες τις αναθεματίζουν.

Τις νιές μας τάχα προσπαθούν να . παραδειγματίζουν,

μα αυτοί οι ίδιοι γραμματείς και Φαρισαίους θυμίζουν.

                        Φρίξος ο Κηφισόγατος:

                        Ο κόσμος γύρω χάνεται, μα  εμένα τι με μέλει;

                        Μπήκαμε στη Σαρακοστή, βρέχει χαλβά και μέλι.

                        Να παίζουνε τα όργανα, να φλέγεται το τέλι!

                        Χορό να στήσουν οι όμορφες μ' ωραίο τσιφτετέλι!

Ο Φρίξος φαν της Γιουροβίζιον

Δίνουν και παίρνουν πρόσφατα νέες δημοσκοπήσεις,

δεν ξέρεις πια με ποιούς να πας και ποιούς να αγνοήσεις.

Στο κέντρο της πρωτεύουσας θρασείς κουκουλοφόροι

τα σπάνε, και βουρλίζονται οι αγνοί κονδυλοφόροι,

με τους γενναίους του Βύρωνα να δρουν a posteriori.

Οι εμπόροι σιχτιρίζουνε και κλαιν οι σερβιτόροι.

Σύνδρομο εκδικητικό διακρίνων ο Αλαβάνος

Νέρωνες φαντασιώνεται, και αγορεύει ο Μάνος.

Ψάχνοντας το θλων όργανο τα όργανα πήραν φόρα,

οι εισαγγελάτοι της ΤιΒι πήραν την κατηφόρα,

ενώ ο Χάρι ο πρίγκηπας την κάνει για Βασόρα.

Ψιλό γαζί τους του ΥΠΕΞ δουλεύει ο Κύπριος Τττάσσσος,

πετρέλαιο στο μανίκι του είναι ο μέγας ΄Ασσος

με Λιβανέζους συζητεί,

τους ημετέρους αγνοεί -

αυτό κι αν είναι θράσος!

Με το χαβά μας όλοι εμείς ψηφίζουμε οσονούπω:

Στη Γιουροβίζιον ποίος σταρ θα προκαλέσει γδούπο;

Μην έρθει πρώτος ο Σαρμπέλ με το "yassou Maria",

όταν η Τάμτα διεκδικεί "με αγάπη" τα πρωτεία

κι ο Χρήστος Δάντης έξαλλος τσιρίζει "No Madonna"

κι ακράτητος λικνίζεται ως άλλος Μαραντόνα;

Ποιός απ' τους τρεις παράφωνους θα βάλει την κορώνα;

                        Φρίξος ο Κηφισόγατος:

                        Το ανωτέρω τρίλημμα ήσυχο δε μ' αφήνει.

                        Ξαπλώνω για να κοιμηθώ, το μάτι μου δεν κλείνει.

                        Τις σκέψεις μου μονοπωλεί ο Φώτης κι η Μαρία,

                        στο ταραγμένο μου μυαλό γεννιέται η απορία:

                        Αν διάκρισης δεν τύχουμε σ' αυτή την ιστορία,

                        του τιμημένου Εθνους μας ποιά θα 'ναι η πορεία;

Ο Φρίξος και η Γιορτή της Γυναίκας

Απ' τα παλιά τα χρόνια, την εποχή τη λίθινη,

που χτίζανε με λάσπες κι οι τοίχοι ήταν πλίνθινοι,

που τρώγαν βαλανίδια και παξιμάδα κρίθινη,

των γυναικών η ζήση ήταν στιφή κι απίθανη -

γι' αυτό κι η Εύα έγινε εριστική κι οθύθυμη.

Συχνά μπουγάδα έβαζε, λουζότανε στ' απόνερα

και έβγαινε για shopping σε παραγκάκια απόμερα.

Πριν ξημερώσει, ο σύζυγος, μεσ' στης νυχτιάς τα ρίγη,

το ρόπαλο εγυάλιζε, τον σκύλο έξω οδήγει,

ζωνότανε τη λεοντή και όπου φύγει-φύγει.

Με αντριωσύνη περισσή, μα προστασία  ολίγη,

την οικογένεια  όφειλε να θρέψει με κυνήγι.

Τα βράδυα τσουκνιδόχορτα  της έφερνε σε κάδο,

της πέταγε το θήραμα και πρόσταζε: Στιφάδο!

Και μέχρι αυτή με δάκρυα κρόμμυα να καθαρίσει,

να βάλει χύτρα  στη φωτιά, το κρέας να ξαφρίσει,

ο φλογερός κουβαλητής ήθελε . αλισβερίσι.

Τ' ατίθασα παιδόπουλα να κάνουν φασαρία -

δεν είχαν τότε και σχολειό να μάθουν ιστορία

Ουδείς τρωγόταν για τα νέα, επίμαχα βιβλία.

Κανένας δεν οργάνωνε φοιτητική πορεία,

κανένας δεν κατέβαινε σε διαρκή απεργία.

Καυγάδες δεν γινόντουσαν για όλους επιζήμιοι,

στην αγορά τους λόγους εξεφώνιζαν οι τίμιοι.

Κουκούλες σκοταδιστικές φορούσαν μόνο οι δήμιοι,

και όσους πιάναν τσακωτούς να αγνοούν τους νόμους,

τους βάζανε  ολόγυμνους να τρέχουνε στους δρόμους.

Τώρα οι γυναίκες δεν γεννούν. Τούτων ούτως εχόντων

κατάντησε η Ελλάδα μας - ωιμέ! - χώρα γερόντων.

Μια απέραντη κι ατσούμπαλη παράγκα συμφερόντων.

                        Φρίξος ο Κηφισόγατος:

                        Μην κλαίτε! Οι ελπίδες μας δεν χάθηκαν ακόμα.

                        Κάποτε θα συνέλθουμε και θα 'βγουμε απ' το χώμα.

                        Εδώ, γυναίκα ξύπνησε από έξι χρόνων κώμα!

Ο Φρίξος ναυαγός στην Καλντέρα

Για Πάσχα εξεδράμαμε στην όμορφη Καλντέρα

η Κασσιανή, ο Φίλιππας, εγώ κι η συμπεθέρα,

από κοντά ο παπα Λιάς κι η ωραία πρεσβυτέρα.

Μόλις κατασκηνώσαμε και με το καλημέρα,

εκεί που η Κάσι πάσχιζε να βρει τη σαλατιέρα,

η παπαδιά ψιλόκοβε αντεράκια στη σουπιέρα,

ο Φιλ λεμόνια έψαχνε per mare e per terra,

κρουαζερόπλοιο πρόβαλε ερχόμενο απ' την πέρα

ακτή της νήσου Θηρασιάς, την πλαζ την πλατυτέρα.

Ένα ναυτάκι τσίλικο στρίβει τη λαγουδέρα -

το έρμο το Sea Diamond προσέκρουσε σε ξέρα

και απ' το χέρι του παπά έπεσ' η αλατιέρα.

Κόσμος πολύς επλάκωσε την επομένη μέρα

και από χίλιες εκδοχές ψάχναν την καλυτέρα.

Ακόμη δεν εμάθαμε ποιος φταίει για τη χουνέρα.

Πάλι ρεζίλι γίναμε σ' όλη την οικουμένη.

Δυο θύματα μετρήσαμε, κι η φύση μολυσμένη.

Αν μας τελειώσει ο τουρισμός, τι άλλο απομένει;

Οι σμπίροι θα μας σώσουν που αναμασούν μισόλογα

για να δικαιολογήσουν τα δομημένα ομόλογα;

Οι βάζελοι κι οι γάβροι που ψέλνουν προστυχόλογα

ή οι φλώροι που τις ξένες πλευρίζουν με γλυκόλογα;

            Φρίξος ο Κηφισόγατος:

            Κι ενώ της χούντας κλείνουν αισίως τα σαραντάχρονα,

            διαρρέουν δήθεν «μυστικά» που ξέρουν και τα οχτάχρονα.

            ΄Όπως λέει το Πρυτανείον

των λαμόγιων και μετρίων

των ταμείων το ταμείον είναι μείον.

Το δομημένο εκτρέφει τη γενιά της απληστίας,

ενώ ο Βύρων πέτυχε . κατάργηση της βίας!

Ο Φρίξος τιμά τη Γιορτή της Μητέρας

Καθώς πλησιάζει η γιορτή της τιμημένης μάνας,

σκέψεις με κατακλύζουνε στην άπλα μιάς αλάνας.

Απ' τα παλιά τα χρόνια, την εποχή τη λίθινη,

που χτίζανε με λάσπες κι οι τοίχοι ήταν πλίνθινοι,

που τρώγαν βαλανίδια και παξιμάδα κρίθινη,

των γυναικών η ζήση ήταν στιφή κι απίθανη -

γι' αυτό κι η Εύα έγινε εριστική κι οθύθυμη.

Συχνά μπουγάδα έβαζε, λουζότανε στ' απόνερα

και έβγαινε για shopping σε παραγκάκια απόμερα.

Πριν ξημερώσει, ο σύζυγος, μεσ' στης νυχτιάς τα ρίγη,

το ρόπαλο εγυάλιζε, τον σκύλο έξω οδήγει,

ζωνότανε τη λεοντή και όπου φύγει-φύγει.

Με αντριωσύνη περισσή, μα προστασία ολίγη,

την οικογένεια  όφειλε να θρέψει με κυνήγι.

Τα βράδυα τσουκνιδόχορτα  της έφερνε σε κάδο,

της πέταγε το θήραμα και πρόσταζε: Στιφάδο!

Και μέχρι αυτή με δάκρυα κρόμμυα να καθαρίσει,

να βάλει χύτρα  στη φωτιά, το κρέας να ξαφρίσει,

ο φλογερός κουβαλητής ήθελε . αλισβερίσι.

Τ' ατίθασα παιδόπουλα να κάνουν φασαρία -

δεν είχαν τότε και σχολειό να μάθουν ιστορία

Ουδείς τρωγόταν για τα νέα, επίμαχα βιβλία.

Κανένας δεν οργάνωνε φοιτητική πορεία,

κανένας δεν κατέβαινε σε διαρκή απεργία.

Καυγάδες δεν γινόντουσαν για όλους επιζήμιοι,

στην αγορά τους λόγους εξεφώνιζαν οι τίμιοι.

Κουκούλες σκοταδιστικές φορούσαν μόνο οι δήμιοι,

και όσους πιάναν τσακωτούς να αγνοούν τους νόμους,

τους βάζανε  ολόγυμνους να τρέχουνε στους δρόμους.

Φρίξος ο Κηφισόγατος:

Τώρα οι γυναίκες δεν γεννούν. Τούτων ούτως εχόντων

κατάντησε η Ελλάδα μας - ωιμέ! - χώρα γερόντων.

Μια απέραντη κι ατσούμπαλη παράγκα συμφερόντων

Ο Φρίξος άργησε μια ώρα

΄Εχασα τρία ραντεβού με την καινούρια ώρα.
Καθώς χουζούρης κι αραχτός κειτόμουν στην αιώρα
παρέλειψα τους δείκτες μου να συντονίσω εγκαίρως.
Από δικό μου φταίξιμο στήθηκε ο συμπεθέρος
κι ο  σύντεκνος Αγάπιος συγχίστηκε ιδιαιτέρως.
Με το ηθικό στο υπόγειο απ' την καινούργια  ήττα
της Εθνικής ομάδας μας - τι σύμπτωση, βρε, κοίτα! -
να μας συντρίψουν άσπλαχνα οι απαίσιοι Τουρκαλάδες
τη μέρα που γιορτάζαμε μ' ούζα και καπαμάδες,
με βακαλάο και σκορδαλιά  την Εθνική γιορτή μας,
τετράκις να εκπορθήσουνε τη μίνι περιοχή μας!
Να κρύψουμε γυρεύουμε τη δίκαιη τη ντροπή μας.
Ελπίδες αποθέτουμε στον ευγενή αγώνα
της Γιουροβίζιον. Βόηθα μας κι εσύ, γλυκειά Μαντόνα,
ως ΄Ελληνες κι ως άνθρωποι για να δικαιωθούμε,
κεφάλι να σηκώσουμε, στα ουράνια να αρθούμε,
και πέραν τούτου τίποτα στ' αλήθεια δεν ποθούμε.
Δεν πά' να  κλείνουν φάμπρικες, βουλιάζουν τα  ταμεία,
τι κι αν  οι πάντες απεργούν, ΗΣΑΠ και λεωφορεία,
τίποτα δεν ταράζει τη μακάρια ηρεμία
του γνήσιου Ελληνόγατου την αισιοδοξία.
Από το ωραίο κλίμα μας αντλούμε υπεραξία.
Τώρα που είναι άνοιξη και τα λουλούδια ανθίζουν
σκύλοι γυρνούν εδώ κι εκεί και γάτοι νιαουρίζουν.
Ρίγος τρελό τους διαπερνά, τα κόκαλά τους τρίζουν
και από πόθο ερωτικό τα μάτια τους γυαλίζουν.
΄Ολοι θα ζευγαρώσουνε, νοικοκυριό θα στήσουν
και πριν περάσουν μήνες δυό θε να γεννοβολήσουν
μωρά αγαπησιάρικα, γατόπουλα σπουδαία
να τους γηροκομήσουνε - πόσο η ζωή είν' ωραία!

Φρίξος ο Κηφισόγατος:
Εμείς ας νουθετήσουμε τον κάθε ομαδάρχη -
Δημοτικό μας Σύμβουλο, παράγοντα ή Νομάρχη -
θερμά να συμπαρασταθεί στο γάτο-οικογενειάρχη,
σκουπίδια χύμα αφήνοντας στις παρυφές των δρόμων
και ποντικάκια ζουμερά σε σχάρες υπονόμων.

   Φρίξου πασχαλινή απόδρασις

Καθώς οι ΄Αγιες Μέρες της Ανάστασης πλησιάζουν,

πλήθος χλιδάτα  έντυπα το βλέμμα δελεάζουν.

Με μύριες δήθεν προσφορές μας εντυπωσιάζουν

και τον μισθοσυντήρητο αναίσχυντα κολάζουν.

Εορτοδάνεια παίρνουμε κι οι Τράπεζες οργιάζουν.

Ξεσηκωθείτε Χριστιανοί, ορμάτε, ταξιδέψτε,

σε κρουαζιέρες κι εκδρομές το δώρο σας ξοδέψτε!

Για την Αποκαθήλωση προσφέρεται η Πάρος -

«Εκατονταπυλιανή», μου λέει ένας φαντάρος.

Για Επιταφίου περιβολή τρεχάτε ως την Πάφο:

αλλιώς ακούγεται εκεί το «Η ζωή εν τάφω».

Ανάσταση στο Μέτσοβο με ντόπια μαγειρίτσα.

Τσουγκρίστε κόκκινα αυγά στην Κάτω Γουλινίτσα!

Κι όσο για σουβλιστό αρνί; Μα, δεν το συζητάω!

Στα Σάλωνα θα μεταβώ και του σκασμού θα φάω!

Και σας ρωτώ, ω άνθρωποι, μα δεν μου απαντάτε:

Μέσα στην τόση οχλοβοή, ποιος τον Ιησού θυμάται;

Τα πάθη του Κυρίου μας ποιος τάχα συλλογάται;

Μόνον οι μπατιρόγατοι τηρούν σωστή νηστεία

κι ανελλιπώς παρίστανται στη θεία λειτουργία

δεόμενοι υπέρ υμών και επί γης ειρήνη.

Γι' αυτό κι η γάτα Κασσιανή πρόσκληση απευθύνει:

Για τη γιορτή της σπεύσατε, Μεγάλη Τρίτη βράδυ,

στην κοντινότερη εκκλησιά, κι αφήστε το ρημάδι

το κινητό στη θήκη του. Καθίστε, γονατίστε,

μετανοούντες το γνωστό τροπάριο τραγουδήστε,

συγχώρεση ζητήστε, όλοι, με μια φωνή:

«Κύριε, η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή»

                                                Φρίξος ο Κηφισόγατος:

                                                ΄Οσο για μένα, πάω εκδρομή!

Ο Φρίξος ναυαγός στην Καλντέρα

Για Πάσχα εξεδράμαμε στην όμορφη Καλντέρα

η Κασσιανή, ο Φίλιππας, εγώ κι η συμπεθέρα,

από κοντά ο παπα Λιάς κι η ωραία πρεσβυτέρα.

Μόλις κατασκηνώσαμε και με το καλημέρα,

εκεί που η Κάσι πάσχιζε να βρει τη σαλατιέρα,

η παπαδιά ψιλόκοβε αντεράκια στη σουπιέρα,

ο Φιλ λεμόνια έψαχνε per mare e per terra,

κρουαζερόπλοιο πρόβαλε ερχόμενο απ' την πέρα

ακτή της νήσου Θηρασιάς, την πλαζ την πλατυτέρα.

Ένα ναυτάκι τσίλικο στρίβει τη λαγουδέρα -

το έρμο το Sea Diamond προσέκρουσε σε ξέρα

και απ' το χέρι του παπά έπεσ' η αλατιέρα.

Κόσμος πολύς επλάκωσε την επομένη μέρα

και από χίλιες εκδοχές ψάχναν την καλυτέρα.

Ακόμη δεν εμάθαμε ποιος φταίει για τη χουνέρα.

Πάλι ρεζίλι γίναμε σ' όλη την οικουμένη.

Δυο θύματα μετρήσαμε, κι η φύση μολυσμένη.

Αν μας τελειώσει ο τουρισμός, τι άλλο απομένει;

Οι σμπίροι θα μας σώσουν που αναμασούν μισόλογα

για να δικαιολογήσουν τα δομημένα ομόλογα;

Οι βάζελοι κι οι γάβροι που ψέλνουν προστυχόλογα

ή οι φλώροι που τις ξένες πλευρίζουν με γλυκόλογα;

            Φρίξος ο Κηφισόγατος:

            Κι ενώ της χούντας κλείνουν αισίως τα σαραντάχρονα,

            διαρρέουν δήθεν «μυστικά» που ξέρουν και τα οχτάχρονα.

            ΄Όπως λέει το Πρυτανείον

των λαμόγιων και μετρίων

των ταμείων το ταμείον είναι μείον.

Το δομημένο εκτρέφει τη γενιά της απληστίας,

ενώ ο Βύρων πέτυχε . κατάργηση της βίας!

Ο Φρίξος πολιτεύεται στο Κιλκίς

Καθώς προχθές ανέτειλε του Μάη μας η πρώτη,

μια ιδέα στρογγυλοκάθησε στο νού μου, δηλονότι:

Λέω να εξυφάνω συνωμοσία ολκής

τώρα που ο Σάββας βάλλεται. Στο μακρινό Κιλκίς

θα μεταβώ, με στόχο να γίνω βουλευτής.

Νεοδημοκράτες και ΠΑΣΟΚ, αντί του Τσιτουρίδη

ψήφο να ρίξτε δαγκωτή στο γάτο ευπατρίδη.

Ολοι εσείς που βλέπετε με έκδηλη τσαντίλα

θεούσες να βυσσοδομούν μ' ορθόδοξη μαντίλα,

σε κρουαζιέρες ιερές αμφότερα τα φύλα

εις βάρος σας να οργιάζουνε, κι άλλοι με φανατίλα

κουκουλοφόροι εμπρηστές να σας πετάνε μήλα,

πολιτευτές να φτιάχνονται μ' όραμα την ξεφτίλα,

ψηφίστε με κι υπόσχομαι τάξη να επιβάλω.

Σε φυλακές και ιδρύματα σα σίφουνας θα εισβάλω.

Φιλιππινέζες αγυρτών που δέχονται ρεγάλο,

λαμόγια και χρηματιστές σύσσωμους θα συλλάβω,

να δώσουν πίσω τα λεφτά, γιατί δεν πάει άλλο!

         Φρίξος ο Κηφισόγατος:

         Για τελευταίο σας φύλαξα τ' ωραίο, το μεγάλο:

         Μόλις γενώ πρωθυπουργός στο γύψο θα σας βάλω.

         ωσάν τον Παπαδόπουλο - όχι τον νυν, τον άλλο!

Το σκληρό ροκ του Φρίξου

Ενας φίλος ήρθε απόψε απ' τα παλιά,

φορτωμένος με χιλιάδες αναμνήσεις.

Ηταν γκρίζα τα σγουρά του τα μαλλιά,

του περίσσευαν και κάμποσα κιλά

και ανέκραξε: Γιωργάκη θα νικήσεις

αν στα  κόλπα του παλιού καιρού γυρίσεις.

Το τιμόνι στους δεινόσαυρους ν' αφήσεις!

Μπρος! ΄Ολα τα συντρόφια του ΠΑΣΟΚ

να  ξεσκιστούνε στο σκληρό το ροκ!

Τώρα που ρόμπα  κάναν' το Ρωμύλο

και ίνδαλμα  τον πονηρό Γραικύλο,

που απ' τα ταμεία πνέει μπουχός βρωμύλος,

ο συνταξιούχος διαδηλώνει οργίλος

κι όλα τ'  αλέθει ο καλός ο μύλος,

άσε να  καθαρίσει ο ρόκερ φίλος!

Αυτός που όταν πρωτοφάνηκε το νέφος

ήταν ευρύτατα γνωστός ως θείον βρέφος,

καθώς καλά θυμάται ο μπαρμπα Στέφος.

Κι ενώ αλλάξαν οι καιροί,

κι ο άλλος κόσμος προχωρεί,

σ' εμάς οι ίδιοι αιρετοί

ξεπερασμένοι, βαρετοί.

Τα χρόνια κι αν επέρασαν -

ήτανε νιοί και γέρασαν .

Τιμητική με το Σαρμπέλ βγάλαμε εβδόμη θέση.

Στο σταρ Ριβάλντο (απίστευτο;) στραβό βάλαμε φέσι.

Κι ενώ στα Ιεροσόλυμα σ' οικτρή είμαστε θέση

με τον πατριάρχη Θεόφιλο, γιατί έτσι μας αρέσει,

της Ιορδανίας ο Αμπντουλά βρήκε να μας την πέσει.

Μην ο επαναστατικός μ' αυτά  αγώνας έχει σχέση;

΄Ενας Σαρκό μας χρειάζεται, να 'ρθεί και να μας . βρίσει.

                        Φρίξος ο Κηφισόγατος:

                        Κι εγώ ακόμα, φίλοι μου, που όλ' αυτά αναλύω,

                        αντί ως γάτος ν' απεργώ, ποινή βαριά εκτίω.

                        Αντί αραχτός να λιάζομαι σ' ωραία παραλία,

                        εις το καθήκον μου πιστός, υφίσταμαι αγγαρεία.

                                                (μην πολυακούς τι λέω,

                                                βαράτε με κι ας κλαίω!)

Ο Φρίξος βγαίνει απ' την επιτήρηση

Αφού στην κοινωνία μας επικρατεί η συντήρηση,

ο γάτος θ' αναλάβει της τάξεως την τήρηση.

Με βγάλαν επιτέλους από την επιτήρηση!

Μέτρα σκληρά θα λάβω, και δε σηκώνω αντίρρηση!

Ιδού πως καταστρώνω τη νέα μου επιχείρηση:

Στις ένοπλες δυνάμεις θα γίνει μεταρρύθμιση

για να 'βγει η Ελλάδα από την απορρύθμιση.

Οι τηλεκαναλάρχες θα κάνουν αυτορρύθμιση,

αφού το λέει ο Θοδωρής - όσο κι αν μου τη δίνει.

Φρουροί υπουργών που αναίσχυντα ντιλάρουν κοκαϊνη,

θα εξουδετερώνονται σνιφάροντας στρυχνίνη.

Μαυραγορίτες που ακριβά πουλούν τα Τσάμπιονς Λιγκ

αθρόοι θα μπουζουριάζονται σε φυλακές Σιγκ Σιγκ,

από ύαινες θα σπαράσσονται σε ματωμένα ριγκ.

Κουκουλοφόροι απείθαρχοι θα πιάνονται στις στάσεις,

αλλά και όσοι δεν τηρούν εύλογες αποστάσεις,

βιαίως θα προσάγονται να δώσουν εξετάσεις

στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, όπου μ' επιτυχία

logistics θα διδάσκονται και άγρια πειθαρχία.

Τριαντάχρονοι θα αποσπούν εικονικά πτυχία

και θα καταδικάζονται σ' αιώνια ανεργία.

΄Αφραγκοι θα τη βγάζουνε με τάκος και τορτίγια,

συνειδητά θ' απέχουνε από αγαθά επίγεια.

Ωιμέ! Το μέγα έπαθλο μας έφαγε η Μαρίγια.

            Φρίξος ο Κηφισόγατος:

            Στο ευρωπαϊκό κοντρόλ ως τώρα συμμετέχατε

            και σας κακοφαινότανε. Ανόητοι! Ας προσέχατε!

            Τώρα το τζίνι βγάλατε απ' το παλιό λυχνάρι.

            Ακάθεκτος βυσσοδομεί ο γάτος, κι όποιον πάρει!

Ο Φρίξος ακτιβιστής του γλυκού νερού

Στις ένδοξες τις μέρες μας που πέφτουν Βερσαλλίες

κι ακτιβιστές διεκδικούν ωραίες παραλίες,

φιλοτιμήθηκα  κι εγώ,  πολύτιμοί  μου φίλοι,

και είπα να συνεργαστώ, να πέσει η Βαστίλλη.

΄Ηπια το φραπεδάκι μου στο μπαρ του Πικαντίλλυ,

- το τοστ με παριζάκι παρά λίγο να με στείλει -

κι αφού απομνημόνευσα  τη διδακτέα  ύλη,

σχέδιο τρανό κατέστρωσα, στα χνάρια του Βαβύλη.

Μα επειδή βαριόμουνα να μεταβώ στη Βούλα,

σε κοντινή την έπεσα, χλιδάτη πισινούλα.

Μ' ορμή φιδίσια τρύπωσα απ' τα συρματοπλέγματα

αφήνων κατά μέρος κάθε λογής συμπλέγματα.

Του τζαμπατζή ο τράχηλος ζυγόν δεν υποφέρει!

Η φάση η παράτολμη σε φτιάχνει και συμφέρει.

Του αγωνιστή ο τσαμπουκάς κέρδη πολλά αποφέρει:

στον τολμητία  επωνυμία  κι εκτόπισμα  προσφέρει

κι ισότητα κοινωνική δήθεν επαναφέρει.

Αυτά σκεφτόμουν, μα εκεί που εγώ τσαλαβουτούσα,

με είδε κι έμπηξε φωνές μια  ευσταλής  θεούσα.

«Βοήθεια! Στην πισίνα μου είδα ένα μαύρο γάτο!

Ορμήστε του, λεβέντες μου, και στείλτε τον στον πάτο!»

Μ' αρπάζουν δυο φουσκωτοί και  σηκωτό με πάνε,

με ρίχνουν στη χωματερή και πίσω δεν κοιτάνε.

Οποία ντροπή, φτωχόπαιδα  με τον δυνάστη να 'ναι!

Φωνή τους βάζω δυνατή,  κολώνουν και γυρνάνε.

«Φτου σου, βρε πουλημένε, μπουρζουαζίας πράκτορα!

Αντί μαζί ν' αλώσουμε τα θερινά ανάκτορα,

στον ταξικό μας τον εχθρό υπηρεσίες παρέχεις!

Κρίμα το μπόι σου, μωρέ! Λίγη ντροπή δεν έχεις;»

            Φρίξος ο Κηφισόγατος:

            Αφού στις  φωνασκίες μου απάντηση δεν πήρα,

            στον ΄Αλιμο την άραξα και πίνω κρύα μπύρα.

            ΄Ετσι ειν' ο κόσμος, άδικος, και τι να τονε κάνεις;

            ΄Αμα δεν έχεις μετρητά, παιξ' το Γιάννης Αγιάννης.

            Μα έχει μεγάλη διαφορά το μπάνιο εσύ να χάνεις

            γιατί δεν έχεις πρόσβαση σε κάποια παραλία,

            κι άλλος να χάνει μια ζωή. Δύσμοιρη Αμαλία!

Ο Φρίξος κανακάρης

Μια συμμορία τα 'πινε σ' ένα χαμαιτυπείο,

ο ένας τον άλλο έκραζε ως άχρηστο κι αχρείο.

Σα μανιτάρια φύτρωναν τριγύρω εκεί τ' αυθαίρετα,

μα οι ταγοί μας τα 'βρισκαν  νομότυπα κι εξαίρετα.

Λεφτά στο Πάντειο χάθηκαν σε λογαριασμούς

που ανήκαν - ω του θαύματος! - σ' ανθρώπους ιταμούς,

μα εμάς μας προβλημάτιζε το μπρασελέ του Μπους.

Η φύση υπερθερμαίνεται, οι πόλεις κατακλύζονται

την ώρα που οι υπεύθυνοι ανέμελοι χτενίζονται.

Ο ένας τον άλλονε ρωτά: ποιος είν' ο κανακάρης;

Ποιος μπάρμπας τον ανέδειξε; - Εσύ ποιόν πατρονάρεις;

Τα φταίει βλέπεις κι ο λαός που είναι μαραζιάρης,

κι έτσι ο μισθοσυντήρητος, ο μεροκαματιάρης,

είτε βαριά πολύτεκνος τυγχάνει ή μπεκιάρης,

εμπορευόμενος, αστός, ή σε νησί βαρκάρης,

συνταξιούχος, άνεργος, ντοτόρος, γελαδάρης,

άσχετα αν είναι παραλής ή λέτσος μιζεριάρης,

ιδιοκτήτης  γκαλερί ή άφραγκος νοικάρης -

είναι πρωτίστως προβλεπτός κι αρκούντως φοβιτσιάρης,

και σπαταλάει την ψήφο του ως άλλος Χατζατζάρης,

οπότε οι κάλπες βγάζουνε εκ νέου κανακάρη

χαραμοφάη κι άκαπνο, της μάνας του καμάρι,

που στη Βουλή τη φάτσα του αγέρωχος μοστράρει

τετραετία ολάκερη, άμα την καβατζάρει.

Αντί ο πολίτης ο απλός που φέρει τόσα βάρη

τα πεπραγμένα των ταγών να κάτσει να τσεκάρει,

των κανακάρηδων τα κλαμπ απλά να μποϋκοτάρει,

τους ίδιους εμπιστεύεται. Το σύστημα φρακάρει

κι ύστερα σιχτιρίζουμε. Αυτό κι αν μ' εξιτάρει!

            Φρίξος ο Κηφισόγατος:

            Είπα κι εγώ: Νισάφι πιά! ΄Αστε με, που να πάρει!

            Μην ξανακούσω για εκλογές! Ο γάτος δε γουστάρει

να φάει τον ίδιο κατιμά. Για κάντε μου τη χάρη!

(εκτός κι αν .  αναδείξετε εμένα κανακάρη).

Ο Φρίξος αλλαξοπίστησε

Οταν από θερμοπληξία πας να λιώσέις,

οφείλεις σχέδιο ικανό να καταστρώσεις,

πώς απ' τον άθλιο καύσωνα σωστά θα επιβιώσεις.

Μεσ' στην απελπισιά σου παραζάλη ίσως νιώσεις

και όραμα εκστατικό ωσάν αλήθεια βιώσεις.

Εγώ οραματίστηκα τρισάγιο προφήτη

νύχτα να μ' επισκέπτεται στο πύρινό μου σπίτι.

"Γίνεσ' εμίρης, Φρίξο μου, την πίστη σου ν' αλλάξεις,

τους αγιασμούς, τα ευχέλαια στην άκρη να πετάξεις;

Να προσκυνήσεις το τζαμί, την εκκλησιά ν' αφήσεις,

το Ραμαζάνι να τηρείς, το Μωάμεθ ν' αγαπήσεις;

Τους στρασοφόρους δέσποτες να τους κακοκαρδίσεις,

παπαδοπαίδια, μοναχούς, νεωκόρους ν' αγνοήσεις,

καντηλανάφτες, παπαδιές και διάκους να συγχίσεις;"

Μα, να σου πω, το σκέφτομαι τώρα που στο Μοσχάτο

τζαμί τρανό θα λειτουργεί, μοντέρνο και χλιδάτο.

Ειν' ευκαιρία μοναδική για έναν πεινάλα γάτο

δια μιάς να πιάσει την καλή, αφού στο αδελφάτο

ευσεβεστάτων και πιστών πάντα υπάρχει χώρος

να βολευτεί κι ο άστεγος, σαϊνης τρακαδόρος,

να παρεισφρήσει ο αμαρτωλός, ο πρώην άσωτος υιός

την ευλογία του Αλλάχ να μοιραστεί μαζί σου

(ομόθρησκε δεήσου, γατούλη μου ορκίσου!)

κλιματισμό, πιλάφια, ουρί του παραδείσου.

Φρίξος ο Κηφισόγατος:

Αφού κι ο μέγας Τόνι Μπλερ με την ιδέα φλερτάρει

ν' αλλάξει δόγμα - τώρα που το άξιο παλικάρι

του Πάπα ετοιμάζεται να ψάλει το τροπάρι,

να μην ενδώσω και εγώ σ' ενός μουφτή τη χάρη;

            Ο Φρίξος νονός του Αλαβάνου

Ως νουνεχής πολίτης με φρόνημα ακατάβλητο

και πίστη στους θεσμούς μας, το βρίσκω ακατάληπτο

να κινδυνεύει εντόνως το σύστημα το αδιάβλητο

των εισαγωγικών μας. Συμβάν ανεπανάληπτο

έρχεται να κλονίσει αιώνων βεβαιότητες

περί αξιοκρατίας στων λόγιων τις κοινότητες.

Στ' όνομα  της μαφίας διαπράττονται αθλιότητες,

πανάθλιες παρεμβάσεις χαριστικές, και ωμότητες,

αλλά και οικονομικής φύσεως εκκρεμότητες

εσχάτως έρχονται στο φως, και αρπαχτές αλλιώτικες.

Αν σε πρυτάνεις δεν μπορείς να 'χεις εμπιστοσύνη,

σ' υποδεέστερους τομείς, πείτε μου, τι θα γίνει;

Μόνη ελπίδα ν' ανεβείς, να σταδιοδρομήσεις

είναι στην κλίκα τη σωστή σεμνά να παρεισφρύσεις

και . λερωμένες ποδιές με πάθος να φιλήσεις.

Ξέχνα τα μάστερ, τις σπουδές και τις αποφοιτήσεις!

Στου Παπακωνσταντίνου μπες το τιμημένο σόι,

συνδαιτημόνας που συχνά πυκνά μαζί τους τρώει,

ή γίνε έγκαιρα νονός και στη χαρά σου επάνω

βάφτισε το βλαστάρι μας, Αλέκο Αλαβάνο,

που απεγνωσμένα αναζητεί νονό να τον βαφτίσει,

αφού ο πρόεδρος ο άκαρδος, ωιμέ, τον έχει φτύσει.

Βαθιά τον κανακάρη μας έχει κακοκαρδίσει,

με αποτέλεσμα ο ΣΥΝ να βρίσκεται σε κρίση.

            Φρίξος ο Κηφισόγατος:

            Διάφοροι κακόγουστοι μου προξενούνε τραύμα

            που δεν συμπεριέλαβαν τον Παρθενώνα ως θαύμα

            στη λίστα αξιοθέατων του κόσμου ετούτου. Μπράβο!

            Ας παρηγορηθώ κι εγώ με τον Ραούλ το Μπράβο,

            που εσχάτως προσεχώρησε στων γαύρων το δουκάτο.

            Παιχνίδι θ' απολαύσουμε ωραίο και σπιντάτο!

       Φρίξος υπέρ Νταλάρα

Καθώς καυτό κι ακάθεκτο το θέρος προχωρεί,
πολλά μποφόρ μας ζώσανε, οπότε αυθωρεί
οι πλόες ανεστάλησαν και πλείστοι μισθωτοί
αλλά και συνταξιούχοι έχουν αποκλειστεί
σε αποβάθρες άχαρες και σε λιμάνια ξένα
σπρώχνοντας, σιχτιρίζοντας και κράζοντας: Ωιμένα!
Αίολε παντοδύναμε, λυπήσου με κι εμένα
που 'χω πολλά στο πορτ μάγκάζ μπαγκάζια στιβαγμένα,
δωμάτια σε τιμές ρεκόρ στο φουλ προπληρωμένα,
μία κακούργα πεθερά να ιδρώνει κολασμένα,
κουνιάδια, μπατζανάκια απ' την κάψα βαρεμένα,
μωρά που ξεφωνίζουνε και κλαίνε, τα σκασμένα,
και κατοικίδια  σαλονιού που πλήττουν,  τα καημένα.
Στο μεταξύ βυσσοδομεί ο νέος αστέρας Σαρκοζί -
σοσιαλιστές ηγέτες, τους πήρε όλους σερί,
και μείναν οι δικοί μας ανέμπνευστοι ταγοί
να κλαψουρίζουν  μάταια που γίναμε ουραγοί,
και πώς τα καταφέραμε ώστε η Σκοπιανία
επίσημα να λέγεται διεθνώς «Μακεδονία».
Σα να μην έφταναν αυτά, οι άθλιοι Τουρκαλάδες.
μας φέρθηκαν χειρότερα από στρίγγλες συννυφάδες
και του Νταλάρα ακύρωσαν ωραία συναυλία,
αγνοώντας τη θρυλούμενη καλή μας γειτονία..
Το Γιώργο χαρακτήρισαν βαμμένο Ελληνάρα
- οποία μπαλαφάρα! -
Που να τους έβρει σύσσωμους ιογενής τρομάρα!

Φρίξος ο Κηφισόγατος:
Ανάγκη οι κουμπάροι μας να μεταμεληθούνε,
σε αυτοκριτική βαθιά  τάχιστα να προβούνε.
   και στου Αιγαίου τα νερά ν' αυτομαστιγωθούνε.
Πες τους κι εσύ, βρε Γιώργο μου, δος τους να θυμηθούνε,
γλυκά πώς τους τραγούδαγες, για να μας συμπαθούνε,
λίγο προτού  επέλθει, ωιμέ, το μέγα κραχ::
«Εσύ Χριστό κι εγώ Αλλάαααχ
Αλλά κι οι δυο μας ααααχ και βαχ!
Ταγίπ, μολόγα μόνος σου!
Δεν ειμ' εγώ ο Γιώργος σου
που μου 'λεγες τον πόνο σου;»

Φρίξος αγροφύλακας

Κατά το μήνα Αύγουστο που πιάνει ξεροβόρι
και με τις φλόγες παίζουνε αισχροί κουκουλοφόροι,
οι πάντες κάνουν διακοπές, κι εκεί το κάθε αγόρι
δίπλα στο κύμα  προσπαθεί ν' αποπλανήσει κόρη
μ' αποκαλυπτικό ντε πιες ή έστω μεσοφόρι.
Ελλείψει ειδήσεων είθισται οι λογής κονδυλοφόροι
να σχολιάζουν χαλαρά Σταμάτη και Γρηγόρη.
Μα  εφέτος ο Καραμανλής τους χάλασε τα σχέδια
κι εκεί που οι αγροφύλακες  σε πρώην ναρκοπέδια
γυρεύαν αντικείμενο για ν' απασχοληθούνε,
και φοιτητές αδιάβαστοι καμιαν εγκυκλοπαίδεια
στα γρήγορα ανοίγανε μπας και ξεστραβωθούνε,
πρόωρες προκήρυξε εκλογές και τρέχουν να σωθούνε
παράγοντες κομματικοί, γραφιάδες, κολονέλοι.
Στο άρον άρον γύρισαν κι η Μάρα με την ΄Ελλη.
Πάραυτα πιάσανε δουλειά στ' αμαρτωλά κανάλια
απ' όπου παρελαύνουνε κάθε λογής τσακάλια.
Γαυγίζουν και τα νεύρα μας τα κάνουνε τσατάλια.
Οι άθλιοι πολιτευτές μοιράζουν σα στραγάλια
αργομισθίες, παροχές και όποιον πάρει ο χάρος!
Για να πετύχεις χρειάζεσαι σωστά κονέ και θάρρος.
΄Ετσι βολεύτηκα κι εγώ. Περιπολίες κάνω
 κι απ' τις ξαπλώστρες της Ψαρρούς τη θέα απολαμβάνω.

Φρίξος ο Κηφισόγατος:
Κι αν είσ' ελόγου σου όργανο της τάξεως, αστυφύλακας,
      μάθε ότι προσφάτως διορίσθηκα αγροφύλακας
και της Μυκόνου το δρυμό άγρυπνα προστατεύω.
Του Αιγαίου μας τις απλωσιές με κυάλια αγναντεύω.
Για λόγους  υπηρεσιακούς αλλοδαπές ψαρεύω,
για να τους κάνω έλεγχο λίγο τις πασπατεύω.
Κανα ψαράκι αραιά και πού βρίσκω και μαγειρεύω,
κι αν μύγες χάφτω ολημερίς, είναι για να μαζεύω
στοιχεία και την πανίδα μας σωστά να ερμηνεύω.

 Ο Φρίξος κι ο στρατηγός-άνεμος

Απ' άκρη σ' άκρη η Ελλάδα σαν αχυρώνας φλέγεται.

Η συμφορά είναι τέτοια  με λόγια  που δε λέγεται,

μα ο κακός βεζύρης φιλέτα  γης ορέγεται.

Γίνανε παρανάλωμα μάνες με τα παιδιά τους,

χιλιάδες άνθρωποι θρηνούν για πρόσωπα δικά τους,

βιοπαλαιστές ακάματοι εχάσανε το βιός τους,

μα ο Ιζνογκούντ περιχαρής μετρά τη σχέση κόστους

κι απόδοσης στρέμματος γης καμένης για οικοδόμηση,

για οικοπεδοποίηση, πόρων εξοικονόμηση.

Ο τηλεπαρουσιαστής κρυφίως ηδονίζεται,

πομπώδες παίρνει ύφος και πριν να βγει χτενίζεται.

Στην εκπομπή καλούνται αληθινοί πυρόπληκτοι

αλλά και πλήθος άλλοι γελοίοι φαντασιόπληκτοι

που μ' ευκολία περισσή ξερνοβολούν σενάρια,

με ύφος εισαγγελικό σερβίρουνε παπάρια

τη φάτσα τους προβάλλοντας, τα θλιβερά ανθρωπάρια.

Ο πονηρός πολιτευτής βρίσκει την ευκαιρία

ν' αποκομίσει  όφελος από την τραγωδία.

΄Οντας ο ίδιος ασφαλής σε λιμανάκι απάνεμο,

σεμνά  επικαλείται τον στρατηγό τον άνεμο.

Σπεύδει επί τόπου αυθωρεί, κάνει μιαν αγγαρεία

και λόγους βγάζει πύρινους. Βλέπει συνωμοσία,

ντόπιον ή ξένο δάχτυλο, και απειλή ασύμμετρη.

«Μα υπάρχει και συμμετρική;», αναρωτιέται η δίμετρη

αλλοδαπή, και φυσικά, ουδείς της απαντάει.

Μήπως γνωρίζει ο ομιλών ο ίδιος πού το πάει;

΄Ηρθα κι εγώ, λαλίστατε, για να σε καμαρώσω,

το μέγεθος του θράσους σου, κάφρε, να διαπιστώσω.

Μην περιμένεις από με την ψήφο μου να δώσω!

Υψιπετείς μου άρχοντες, σκύψτε να σας δαγκώσω!

Μα αφήστε με, παρακαλώ, πρώτα να ολοκληρώσω!

                        Φρίξος ο Κηφισόγατος:

                        Με εικόνα  ηγέτη σοβαρού, γελοίοι, δεν συνάδετε.

                        Των οικιών ημών εμπιπραμένων, υμείς άδετε.

Δώσε και μένα, Φρίξο!

Η λαίλαπα των πυρκαγιών σιγά σιγά κοπάζει,

στα πάνελ των καναλαρχών  η σύνθεση αλλάζει

ενώ ο τηλεθεατής στον καναπέ αράζει,

τις κοκορομαχίες  Νουδού - Πασόκων κάνει χάζι.

΄Εκαστος για  ευαισθησία . ασύμμετρη κομπάζει.

Αστους αυτούς να τρώγονται, εμένα τι με νοιάζει;

Μα  οσονούπω κι ο καιρός δραματικά αλλάζει.

Μετά τους  άγριους  καύσωνες μας έρχεται χαλάζι.

Μια αύρα φθινοπωρινή αργά αχνοχαράζει,

με απειλές  θεομηνιών τα πνεύματα  ταράζει,

και στα γκισέ των Τραπεζών η Ελλάδα αναστενάζει.

Ταλαίπωροι πυρόπληκτοι με κτήματα καμένα

ατάκτως συνωστίζονται για τα υπεσχημένα

ευρώπουλα. Τα  εγγόνια τους πεινάνε, τα καημένα.

Μα ευκαιρία βρίσκουνε μεσ' στην αναμπουμπούλα

και διάφοροι αρκουδόγυφτοι, που σπρώχνοντας τη γριούλα

πασχίζουν να επωφεληθούν: «Μπάρμπα, δος μου κι εμένα,

που με μολόχες τρέφομαι και γάλατα ληγμένα.

Τα διακοποδάνεια λήγουν, τα τιμημένα,

και Σάϊλοκ αιμοσταγείς με κυνηγούν, ωιμένα!

Δώσε να πάρω και Ντατσούν με ηχεία ενισχυμένα.

Ασήμωσε, και μερτικό θα βγάλω και για σένα».

Σα να μην έφταναν αυτά για να αγανακτήσεις,

έχεις κι αυτούς που σε ρωτούν: «Εσύ τι θα ψηφίσεις;»

                        Φρίξος ο Κηφισόγατος:

                        Τάξε μου επιδόματα, αξιώματα, ενισχύσεις,

                        και την αλήθεια αν σου πω, εμένα να με φτύσεις!

Το χρυσό λεμόνι του Φρίξου

Τι μας χωρίζει, φίλοι μου, τι τάχα μας ενώνει;
Μην είναι καμιά σούπα αυγοκομμένη με λεμόνι;
Η Κυριακή η κρίσιμη καθώς κοντοζυγώνει,
βαθιά προβληματίζομαι: την πίτα ποιός ζημώνει;
Στης Σαλονίκης και στης ΔΕΘ το μαρμαρένιο αλώνι,
γίγαντες διαγκωνίζνται για το χρυσό πεπόνι.
΄Οποιος το πρόσφατο ντιμπέιτ, άλλως τηλεμαχία,
στενά παρακολούθησε, αισθάνθηκε ναυτία.
Στων ερωταποκρίσεων την τόση ανοησία,
ο ΛΑΟΣ αντιπαρέβαλε δαμάλι λεμονάτο -
με ολίγη Φώφη καπνιστή μοσχοβολάει το πιάτο.
Κι οι έξι ήσαν υπέροχοι, υπάρχει αμφιβολία;
Οι αρχηγοί μας ναν' καλά, κι ας κλείνουν τα σχολεία.
Του Κώστα ύψιστος σκοπός η αυτοδυναμία,
στην Πατουλίδου ο Γιώργος μας δηλώνει αδυναμία
και δίνεται το σύνθημα για κοκορομαχία.
Οι υπόλοιποι σου λένε: Πριτς! Δεν κάνω συμμαχία!
Λάβρος ο Παπαθεμελής δε βρίσκει ησυχία.
Αλέκα-Αλέκος σφάζονται, ποιός θα 'χει τα πρωτεία
δράσεων επαναστατικών. Με είπες ταραξία;
Τη δίκαιη ψήφο για να βρω θ' ανοίξω Καζαμία.
Μήπως να το 'ρριχνα λευκό, προτίμηση καμία,
φτύνοντας κι ανακράζοντας: "Μωρέ δε δίνω μία";

    Φρίξος ο Κηφισόγατος:
    Κι εσύ περήφανε λαέ, Πειραιώτη ή Πλακιώτη,
    που μέχρι χτες την έβρισκες μ' άριες του Παβαρότι,
    το βάρδο αποχαιρέτησε. Βολέψου με Λαλιώτη!


            Ο Φρίξος ονειρεύεται μια άλλη Ελλάδα

Όπως πολλοί προβλέπανε, η Νέα Δημοκρατία

ξανά μανά επέτυχε την αυτοδυναμία,

σε πείσμα λαθροχειρισμών υπόπτων ομολόγων,

παρά τις γοερές κραυγές καμένων κι οικολόγων,

αβέβαιες εκτιμήσεις «σοβαρών» εκλογολόγων

και τα σενάρια τα κουφά ακραίων μπουρδολόγων.

Τους πορωμένους του ΠΑΣΟΚ κατακυριεύει ο πόνος,

και ως συνέπεια όλων αυτών του Γιώργου τρίζει ο θρόνος,

και στράφι πάνε οι ροκιές.

Αρχίσανε κι οι μουλωχτές

του Βενιζέλου οι  μπηχτές

Αν ανταρσία υποψιαστώ, βαθιά θα μου τη δώσει.

Οπου πτηνά πολλά λαλούν, αργεί να ξημερώσει.

Για τον εκ νέου πρωθυπουργό παραληρούν τα πλήθη

παρέχοντάς του εντολή να φέρει νέα ήθη

και να τηρήσει στο έπακρον όλα τα υπεσχημένα.

Κάπου κι εγώ να βολευτώ. Ε, συ! Δος μου κι εμένα!

Δεσμεύομαι το κόμμα σας στο στόμα μου μην πιάσω.

«Κάψε με πάλι», αναφωνώ, «αγά μου, για ν’ αγιάσω!».

Σ’ όλη την επικράτεια ζωοποιό φυσάει αγέρι.

Είθε η νέα κυβέρνηση την αλλαγή να φέρει

και να μη μ’ εύρει η επαύριον εκ νέου κοψοχέρη!

            Φριξος ο Κηφισόγατος:

            Αν ήθελε ο Καραμανλής τη διαφορά να κάνει,

            λιμνάζοντα προβλήματα βαθιά να εξυγιάνει,

            μεθόδους α λα Σαρκοζί μπορεί να αντιγράψει.

            Μ’ επιφανείς αντίπαλους ειρήνη να υπογράψει,

            κι όλοι μαζί με μια φωνή να ανασκουμπωθούνε

            για της Ελλάδας το καλό πασχίζοντας. Μπορούνε!

            Ο Φρίξος κι η βελανιδιά

Δρυός πεσούσης πας ανήρ (μα και γυνή) ξυλεύεται.

Η πάσα μια ψήφος αγρίως παζαρεύεται

κι η άθλια συναλλαγή δύσκολα συμμαζεύεται.

Εκεί που σ’ είχαν αρχηγό, πανάξιο κανακάρη,

δια μιας σε υποβιβάζουνε σ’ επαίτη μιζεριάρη.

Τι κι αν τρανού ονόματος τυγχάνεις κληρονόμος;

Εδώ, δικέ μου, κυριαρχεί της ταρζανιάς ο νόμος.

Μπισμπίκοι σοβαροφανείς, πρώην σφουγγοκωλάριοι,

τώρα το παίζουν δύσκολοι, απρόσιτοι, μακάριοι.

Αυτοί που σε στολίζανε με κομπλιμέντα σάπια,

τώρα αλλού κοιτάζουνε, κοινώς, κάνουν την πάπια

και για προφάσεις ψάχνουνε σε παλαιά κιτάπια.

Καρεκλοκένταυροι φαιδροί, γελοίοι τιτουλάριοι,

γόνοι αστικής καταγωγής και άλλοι, προλετάριοι,

εκεί που γλείφαν δουλικά τώρα βυσσοδομούνε

και από συνυπεύθυνοι, λαδάκι παν  να βγούνε,

καθότι η νίκη, ως γνωστόν, πολλούς μπαμπάδες έχει,

αλλά στην ήττα, Γιώργη μου, κανείς δε συμμετέχει,

ούτε την αυτοκριτική τη σοβαρή αντέχει.

Ως διαιτησίες θα κληθούν να δράσουν κιγκινάτοι,

δήθεν αδέκαστοι κριτές, μα μυστικά κεφάτοι,

από παράδες και τιμές λίγο πολύ χορτάτοι,

απόφαση να βγάλουν σε δυο τέρμινα και κάτι.

            Φρίξος ο Κηφισόγατος:

            Μια αναγούλα σπαστική, μια αηδία με διακατέχει.

            Η ένταξη σε κόμματα ρίσκα πολλά ενέχει,

            γιατί θε να ΄ρθει ένα πρωί που πριν καλοξυπνήσεις,

            από ντροπή θα φλέγεσαι τα μούτρα σου να φτύσεις.

Και ο Φρίξος έχει ψυχή

Αν έχεις φέουδο σωστό κι αυλή ολοδική σου,

πριν κινηθείς πολιτικά, άκουσε την ψυχή σου.

Κι αν άλλοι είναι πρίγκιπες, βαρόνοι ή μεσσίες,

των επιγόνων μη ακούς τις όποιες ικεσίες.

Το φάντασμα της διάλυσης πάνω σου κι αν πλανάται,

κι αν βλαχοδήμαρχοι αρκετοί και πρώην τεχνοκράται

πολιτικά ανεπαρκείς με έλειμμα οραμάτων

δρουν μυστικά και φανερά σε δείπνα φαντασμάτων,

κι επιταγές εκδίδουνε άνευ αντικρυσμάτων,

στρατοί, ομάδες, αυτουργοί νέων χαρακωμάτων,

με εικόνες άλλες απεχθείς προκύπτουν στρατηγεία

κι έξω από τα παράθυρα στήνονται συνεργεία –

εσύ ως κόρην οφθαλμού φύλαξε την ψυχή σου,

κι η αρχηγία του κόμματος σύντομα θαν’ δική σου!

            Φρίξος ο Κηφισόγατος:

            Μα κι υπουργοί επιφανείς που χτίζουν δίχως άδεια

            αλλά τους ξεμπροστιάσανε τα μέσα, τα ρημάδια,

            κι όσοι ταλαίπωροι γονείς αδίκως εγκαλούνται

            για πταίσματα των τέκνων τους κι ολημερίς χτυπιούνται

            κι έμπροσθεν αγριωπών κριτών θλιμμένοι απολογούνται,

            κι αυτοί ψυχούλα έχουνε. Γιατί δεν τους λυπούνται:

                        Ο Φρίξος κι η πλερέζα του

Σαν πάντα τέτοια εποχή, ο γραφικός Γκαργκάνας

μας εκτοξεύει απειλές. Τα φρύδια της νταρντάνας

ασφαλισμένης του ΟΓΑ, της δόλιας μικρομάνας,

με φρίκη ανασηκώνονται μπροστά στο ενδεχόμενο

στη σύνταξη να έβγει τον αιώνα τον επόμενο.

Πασόκοι στην προσπάθεια τους να σώσουνε τους τύπους,

ανακαλούν κερκόπορτες και βλέπουν Δούρειους ΄Ιππους

να χλιμιντρίζουν ύποπτα στης Τροίας μπροστά τις πύλες,

εμπαίζοντας το πόπολο αβέρτα, οι ξεφτίλες.

Αλλοι αγριοπώτεροι και φανερά τσαντίλες

προτρέπουν τις συντρόφισσες να βάλουνε μαντίλες

τσαλίμια μετερχόμενες και γαλιφιές ποικίλες.

΄Οσες του Μπένι γκαρδιακές τυχαίνει να 'ναι φίλες,

να παρατήσουν σύζυγο, κουνιάδες, παρκετέζες,

με φτυάρια πτυσσόμενα, σφυράκια και πινέζες,

σε τάφο να προσέλθουνε με τις φιλιππινέζες,

το Γιώργο μας να θάψουνε με χρυσανθέμων πρέζες,

σαν έτοιμες από καιρό, με τις σωστές πλερέζες.

Και αν τον Μεγαλέξανδρο τον βγάλανε σφαγέα

ο Νίμιτς κι η περί αυτόν  κατάπτυστη παρέα

το εθνικό μας γόητρο πληγώνοντας μοιραία,

τους ενταφιάζουμε κι αυτούς σε τελετή ωραία.

            Φρίξος ο Κηφισόγατος:

            Η θρυλική παραμυθού, πλανεύτρα Σεχραζάντ

            έδωσε τη σκυτάλη στον Αχμαντινετζάντ.

            Μάθαμε ότι σ' ολόκληρο το αχανές Ιράν

            όπου μουλάδες κι ευσεβείς Κροίσοι συγκυβερνάν

            (σα να μου μοιάζει, του άπιστου, εκρηκτικό το μίγμα!)

            στα χώματα τα ιερά με του Αλλάχ το στίγμα,

            δε βρίσκεις Πέρση ζώντα γκέι ή μπάι, ούτε για δείγμα!

Ο Φρίξος αλλάζει όνομα

Ισχύει από σήμερα, καλοί μου συμπολίται:

Από εδώ και στο εξής «Γατόμ» να με καλείτε.

Καθείς διαλέγει όνομα, και ό,τι και να πείτε,

όσο και να φωνάξετε, στο τέλος συναινείτε.

Με τα τερτίπια των καιρών συντάσσομαι ανάλογα,

και μη μου τσαμπουνάτε FYROM και πράσιν' άλογα.

Βλέπουμε να συμβαίνουν  και άλλα, πιο παράλογα.

Ξυπνώ όπως πάντα το πρωί,  οργίλος και κατσούφης,

κι ιδού ο υπερυπουργός,  πολύς Αλογοσκούφης,

να μου συμπεριφέρεται ως αλαζών μαγκούφης.

Αν του θυμίσεις  τι έλεγε,  σου λέει: «είπα-ξείπα».

Απ' τη ζωή μας χάθηκε κι η τελευταία τσίπα,

και στον προϋπολογισμό προκύπτει μαύρη τρύπα.

Λιγάκι για να ζεσταθώ πηδώ στον πολυέλαιο,

αφού δυσεύρετο έγινε το ακριβό πετρέλαιο.

Τους δρόμους πάλι κλείνουν αγριωποί φορτηγατζήδες,

πορείες οργανώνουνε ινστρούχτορες ατσίδες,

και στα Ταμεία  βυσσοδομούν οι αιώνιοι τζαμπατζήδες.

Γέρασες  πρόωρα, μαύρε μου, μα σύνταξη δεν είδες.

Διάφοροι σμπίροι της ΝουΔου κυρήξανε αντάρτικο,

μα άντε να τα βγάλεις πέρα με το μηνιάτικο.

Εσύ, περήφανε λαέ, τρώγε ψωμί μπαγιάτικο.

Στην Πόλη μας την άπαρτη, εν μέσω ωραίου πλήθους,

οι Τούρκοι μας παρέδωσαν μαθήματα  νέου ήθους

και μας χειροκροτήσανε στο τέλος του αγώνα.

Τη φάση ακολούθησα από καλή κρυψώνα.

Πού είσαι Ρεχάγκελ να χαρείς, που 'σαι βρε Μαραντόνα!

Τον  καινοτόμο Σαρκοζί παράτησε η Σεσίλια,

δίνοντας το παράδειγμα. Την πάω με τα χίλια!

            Φρίξος ο Κηφισόγατος:

Λυσσάξαν οι ιεράρχες μας, τραβάνε πέρα ως πέρα.

Μην τους ξεσυνερίζεσαι κι εσύ, βρε συμπεθέρα!

Αν είναι δύσκολος πολύ ο ρόλος του πατέρα,

σκέψου εξάψαλμο  ν' ακούς από την πρεσβυτέρα

κι απολυτίκια  σύστριγγλα,  καθώς χαράζει η μέρα!

Το μεγάλο ΟΧΙ του Φρίξου

Όπως πολλοί ειδικεύονται στις μίζες και στις λούφες,

κάποιοι εμπορεύονται μαλλιά, και δη του Τσε τις τούφες.

Πού να το φανταζόσουνα, Ερνέστο Τσε Γκεβάρα,

το πνεύμα σαν παρέδιδες σε φονική χατζάρα,

πως κάποιοι με τις τρίχες σου θα στήναν επιχείρηση,

προνόμια διακδικώντας και σπέσιαλ μεταχείριση;

Ενίσταται ο Βύρωνας, σκορπιός δεδηλωμένος,

κραδαίνει τη ρομφαία του κι απέ, γεμάτος μένος,

διαψεύδει οργίλος τη μομφή πως είναι αρχολίπαρος

κι αντιλαλούν ο Πύργος, η Πάρος κι Αντίπαρος.

Ο Μπένι δελεάζεται και παίρνει τη σκυτάλη.

Τα nicknames «ντούτσε», «φύρερ» - ναι! του τα κολλήσαν άλλοι,

αχρείοι κι ανιστόρητοι, λυκείων καταληψίες,

πυρομανείς, παιδόφιλοι, ανώμαλοι εφαψίες.

Τ' ακούει ο Γεωργιάδης όλ' αυτά, τα παίρνει στο κρανίο.

«Τα λύκεια καταντήσατε σκέτο κωλοχανίο!

Μα ιδού η απροσκύνητη, χρυσή μας νεολαία

που παρελαύνει απτόητη, φέροντας τη σημαία!».

Απ' άκρη σ' άκρη ο Ελληνισμός βροντοφωνάζει ΟΧΙ!

Τους Σκοπιανούς θα σπρώξουμε έξω από το μετόχι!

Η πρόμαχός μας Κρητικιά, υψηλοτάτη Ντόρα

μ' ορθόν του Μεγαλέξανδρου τον θυρεό στο πέτο

ρητά κι αποφασιστικά θα  υποβάλει βέτο.

Τα δόντια θα τους τρίξουμε. «Ομολογείστε ΤΩΡΑ:

Το δοξασμένο όνομα ποσώς δεν σας ανήκει».

Πύρρειο θα καταγάγουμε, μα  ελπιδοφόρο νίκη!

            Φρίξος ο Κηφισόγατος:

            Κι ενώ οι υψηλόφρονες περί αυτών τυρβάζουν,

            έρχονται οι Αμερικανοί και φυτιλιές μας βάζουν.

            Στο Πάρκο του Ελληνικού θα χτίσουν, λέει, καζίνο.

            Λας Βέγκας θα το κάνουνε. ΟΧΙ,  δεν το εγκρίνω!

            Κομπόδεμα στερούμενος, απ' έξω εγώ θα μείνω.

            Με πνίγει η αγανάκτηση. Ε, ώρα να του δίνω.

Ο Φρίξος και η άλωση των Ζωνιανών

Αγρίεψαν οι ζωντανοί κι αποθαμένους κλέφτουν.

Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά φυσέκια πέφτουν.

Μήνα σε γάμο ρίχνονται, μήνα σε γλεντοκόπι;

Μηδέ σε γάμο ρίχνονται, μηδέ σε γλεντοκόπι.

Κουμπουροφόροι σύντεκνοι γυρεύουν τον Προκόπη.

Ορδές τη χώρα οργώνουνε, μέχρι το Νευροκόπι.

Κοπέλια κάνουν πόλεμο με πάππους  και μ' αγγόνια.

Ελλείψεις παρουσιάζονται σε κόκα και λεμόνια,

στα μπαρ του Αμστελόδαμου βαράνε τα κανόνια.

Προκόπη, ρίξε τ' άρματα. Δεν ειν' εδώ το Σούλι,

εδώ ειν' επικράτεια του αδίσταχτου νονούλη,

του Μανωλιού του τσαμπουκά, του αρχιμαφιόζου,

και του Μανούσου του νταή τσιφλίκι, του βιτσιόζου.

΄Ολοι τηρούν την ομερτά, ως συνεπής μαφία.

Φυλάξου από κακοτοπιές! Μην κάνεις τη βλακεία

χέρι να βάλεις στα χωριά του ενδόξου Ψηλορείτη.

Θα σε συντρίψει σύσσωμ' η λεβεντομάνα Κρήτη.

Καλύτερα ν' απέχεις από άσκοπες ακρότητες.

Υπάρχουν, σύντεκνέ μου, και κάποιες σκοπιμότητες.

Ως γνήσιοι «προοδευτικοί» θέτουμε προτεραιότητες:

Σεβόμαστε ήθη κι έθιμα, ως τοπικές ιδιότητες.

Ευλαβικά φυλάμε τέτοιες  . ιδιαιτερότητες.

            Φρίξος ο Κηφισόγατος:

            ΄Ιντα μου λες, ρε Σήφακα; Ψηφίσανε Γιωργάτσι

            που ακόμα δεν ωρίμασεν, αμούστακο παιδάτσι;

            Ησύχασε, κοπέλι μου, και δες το πράμα αλλιώς:

            ΄Αλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς.

Ο Φρίξος φαν της Βροχο-Ρούλας

Στης Λαρίσης το ποτάμι που το λένε Πηνειό,

εντοπίσαν οι Κλουζώ μας ένα νέο Ζωνιανό.

Απ' τον Πύργο μέχρι να 'ρθουν κι άλλα θλιβερά μαντάτα,

ήδη τη σκυτάλη παίρνει η ωραία Καλαμάτα.

Στο Δενδροπόταμο  το κρας το τρων' με ψωμοτύρι,

μ' άσπρη χαράζουν την ελιά στο γραφικό Ζεφύρι.

Η χώρα αναβαθμίστηκε. Από φρενοκομείο

τάχιστα εξελίχθηκε σε χασισοποτείο.

Αμστερνταμ προμηθεύουμε, Παρίσι, Πορτομπέλο,

μ' ακρίβεια  και με σύστημα, γερμανικό μοντέλο.

Ξέρεις την γην όπου ανθεί φαιδρά πορτοκαλέα,

φύεται χασισόδεντρο και θάλλει η ελαία;

Ω, δεν την αγνοεί κανείς:

Είναι η γη η Ελληνίς,

που λέει κι ο Παπαθεμελής.

Στους δρόμους μας οι κάμερες τα πάντα καταγράφουν

μεθόδους γκεσταπίτικες ανάποδα αντιγράφουν.

Στα πέλαγα τα ανοιχτά ταξιδευτές σαν βγούμε,

τα Κύθηρα ποτέ δεν θα τα βρούμε,

σταμάτησε το πλοίο της γραμμής,

κι αν κάποιοι ντόπιοι δυσανασχετούνε

και τρέξουν στον υπεύθυνο αρχής

και προστασίας ναυτιλομένων, τι θα δούνε;

Τυγχάνει και αυτός παραιτηθείς.

Τράβα στην τηλεόραση, είναι η μόνη λύση.

Το πρόβλημά σου μόνο αυτή μπορεί να επιλύσει.

Φρίξος ο Κηφισόγατος:

Ο,τι κι αν είσαι: ατάλαντος, καψούρης  ή κυρούλα,

όλοι μπροστά στο δρόμο που μας χάραξε η Ρούλα!

Για χάρη της τα όργανα τα πόστα παρατάν,

ψοφόκρυο, διαδηλωτές και τράφφικο αψηφάν,

σε καφετέρια εισβάλλουνε, να πιάσουνε τον Φραν

και γίνεται το έλα να δεις. Αίσχος!  Άστα να παν!

Γίνεσαι ή δε γίνεσαι της  Βροχορούλας φαν;

Ο Φρίξος ανεβάζει  Μήδεια

Ανοίγουν τ’ ασφαλιστικό, το ταλαιπωρημένο.

Πασχίζω να ενημερωθώ, ο δόλιος. Τι μαθαίνω;

Πως τούτη η κυβέρνηση γυαλί  ‘ναι ραγισμένο,

και πως κι αυτές οι υποκλοπές, παιχνίδι ήταν στημένο.

Και δεν τα λέει όλ’ αυτά κανας αριστερούλης.

Ο εξ απορρήτων του αρχηγού, ο βετεράνος Λούλης

έβγαλε σε βιβλίο όλα τ’ άπλυτα στη φόρα.

Ορύετ’ ο ΓΑΠ και άντε εσύ να τον μαζέψεις τώρα.

Ο Θοδωρής Ρουσσόπουλος κοντράρει την ΕΣΗΕΑ

και άγρια σιχτιρίζεται απ’ την παλιά παρέα.

Γυρίζει η νοικοκυρά με το καλάθι άδειο

κι ο Αλογοσκούφης ο πολύς ακούει το τρισάγιο.

Πολλοί στον Ευαγγελισμό άγιατροι καταλήγουν

από έλλειψη νοσηλευτών και τομογράφων, ήγουν

τα πάντα γίναν μπάχαλο, χειρότερα από πρώτα.

Από κοντά και η ΔΕΗ μας άλλαξε τα φώτα.

Θύματα θα θρηνήσουμε μαλάριας και πανώλης

αν έτσι συνεχίσουμε, που λέει κι ο Μανόλης,

ενώ ο άλλος τηλεστάρ, συνήθης Γιακουμάτος

παίζει στακάτο ακκορντεόν κι επωφελείται, ο γάτος.

Λάκης-Καρβέλας γράψε: Χι. Μ’ ωραίες φιλοφρονήσεις

οι δυο τους εμπλουτίσανε τις βαρετές ειδήσεις.

Της Βροχοπούλου οι πιστοί αδειάζουνε τις κάβες

και με χασίσια φτιάχνονται. Σκάσε κι εσύ, βρε Τσάβες!

Το δε κονκλάβιο των σοφών μετά του Μεϊμαράκη

κατονομάζει ένοχο τον Μπομπ τον Σφουγγαράκη.

Καταληψίες απασχολούν εσχάτως και τα μίντια –

κάτι μου είπες, φίλε μου! Τουτέστιν, μια απ’ τα ίδια.

Ελληνες γύφτοι, Αλβανοί και κάφροι απ’ την Κριμαία

όλοι με σύμπνοια αγαστή κάψανε τη σημαία,

αφού καταναλώσαν κάτι πειραγμένα ξύδια.

            Φρίξος ο Κηφοσόγατος:

            Να τα χαρώ τέτοια παιδιά, του γένους μας στολίδια.

            Αχου, και να ‘μουν μάνα τους και να γινόμουν Μήδεια!

Ο Φρίξος πιάνει πάτο

Καλή σας μέρα, φίλοι μου. ΄Εχω κακά μαντάτα,

που θα 'πρεπε να θορυβούν κάθε Ελληνίδα γάτα,

κάθε μανούλα και μπαμπά  πού 'χουν χαριτωμένα,

φερέλπιδα γατόπουλα. Διαβάζουν αγχωμένα,

σε φροντιστήρια σπρώχνονται και ταλαιπωρημένα

σ' ιδιαίτερα αναλώνονται, σε σπα και γυμναστήρια

και μελετούν ολονυχτίς σε σπίτια - κολαστήρια.

Μα έλα που πατώσανε, και καταϊδρωμένα,

έσχατα τερματίσανε στης γνώσης την αρένα,

σε διεθνή διαγωνισμό. Τι φταίνε τα καημένα;

΄Ησαν τα θέματα βατά και τα μυστήρια τρία:

Στην Αλγεβρα, στη Φυσική, στην Τριγωνομετρία

κάτω απ' τη βάση πέσανε, κάτω κι απ' την Τουρκία,

άσε που δεν διδάχτηκαν καθόλου Ιστορία

απ' το βιβλίο το επίμαχο, και ιδού η απορία:

Πως πρέπει να διδάσκεται η γλώσσα, προκειμένου

να πιάνουνε οι νεοσσοί το νόημα κειμένου

εις άπταιστον ελληνικήν; Τους ξεγελάσαν μάλλον

και θέματα τους έθεσαν ως προς το περιβάλλον,

όπου ως γνωστόν οι ημέτεροι ουδόλως διαπρέπουν.

Σε μπάζα και χωματερές αιωνίως δάφνες δρέπουν.

Διατάξεις κουτοπόνηρες τους νόμους μας διέπουν

που συντηρούν τη διαφθορά και σ' όλους επιτρέπουν

αυθαίρετα να εγείρουνε και προς το κιτς να ρέπουν.

Κατόπιν τούτου έχουνε τις πόλεις που τους πρέπουν.

Ξηλώσαν πρόσφατα το ΑΣΕΠ από τα υπουργεία

και ρίζες ξαναπέταξε η αναξιοκρατία.

Σε ρατσισμό αιματηρό πήραμε τα πρωτεία,

ανθεί και θάλλει γύρω μας φαιδρά ξενοφοβία.

            Φρίξος ο Κηφισόγατος:

            Μπορεί ο Ελληνόγατος σε όλα να 'ναι πάτος,

            μα είναι προοδευτικός, λεβέντης και χορτάτος.

            Σε καταλήψεις κι εμπρησμούς είμαστε σούπερ γουάου!

            Παίδες, γιορτάστε όλοι μαζί κι αναφωνήστε: Νιάου!!

Ο Φρίξος ανοίγει αναψυκτήριο

Για να 'βρω κάποια διέξοδο απ' το εξοντωτήριο

της καθημερινότητας, το βίου το δηλητήριο,

πρόσφατα αποφάσισα ν' ανοίξω αναψυκτήριο,

προορισμένο για Ινδούς, μ' ανάλογο εισιτήριο.

Στη χώρα που κουμάνταρε παλιά ο Ξένιος Δίας

έχουμε μια παράδοση μακρά φιλοξενίας.

Αυτό ειν' αυτονόητο, και όποιον αλιτήριο

ν' αντιμιλήσει διανοηθεί,  σέρνω στο δικαστήριο.

Θα εγκαταστήσω ευρύχωρη και ευπρεπή καντίνα,

ριζότο κάρι θα κερνώ, όχι σαν τον Μαγγίνα

που 'βαζε τους Πακιστανούς να κάνουνε φασίνα.

Θα την περνούν οι ξένοι μου, που λες, ζωή και κότα,

μ' αντάλλαγμα να στήσουνε μια ινδική γκανιότα.

Θα 'ρχονται ιεράρχες που περί πολλά  τυρβάζουν,

στο θέμα της διαδοχής στοιχήματα να βάζουν,

το ιατρικό απόρρητο ρητώς να παραβιάζουν,

ν' αλληλοϋπονομεύονται, τα αίματα να βράζουν.

Πού να ποντάρω τώρα εγώ; Στον δημοσιοσχεσίτη

ή στον πιο διαπλεκόμενο, γηραιό αρχιμανδρίτη;

Προτείνω ν' αναδείξουμε τον άξιο εναερίτη

που με περίσσεια αποκοτιά  τιμάει τον ενορίτη

τις κάμερες συντρίβοντας, για κάθε συντοπίτη

που θέλει να 'ναι αθέατος στο ίδιο του το σπίτι.

Ο φίλος μου ο Περικλής τυγχάνει, λέει, ΄Εμο.

Τον βλέπω μαύρο κι άραχλο και από δέος τρέμω.

Εχει βαριά κατάθλιψη, τη βρίσκει με το Ρέμο.

Είναι σ' αντιπαράθεση μ' έναν τυπάκο τρέντι,

γατούλη μετροσέξουαλ, αλλά πολύ λεβέντη

που κυριλέ χτενίζεται και ντύνεται στου Ρέντη.

Καιρός να πάω να ενταχθώ κι εγώ σε κάποια ομάδα,

διότι ως ανένταχτος, καλό δεν βλέπεις στην 'Ελλάδα.

            Φρίξος ο Κηφισόγατος:

            Συνταξιούχοι, μισθωτοί, γιορτάστε! Ποιος μας φτάνει!

            Χριστούγεννα θα κάνουμε με υπουργό τη Φάνη!

Ο Φρίξος και η επιστροφή στις ρίζες

Εφέτος φίλοι μου καλοί  νωρίς  βάλαμε πλώρη

να κάνουμε Πρωτοχρονιά στ' ωραίο γατοχώρι.

Φόρτωσα σύζυγο, γιαγιά και τη μοναχοκόρη,

φόρτωσε κι ο κουνιάδος μου το πιο μικρό του αγόρι.

Φτάνοντας στη γενέτειρα, φυσούσε ξεροβόρι.

Αρχίσαν τα γατόπουλα να βγάζουνε τσιρίδες,

μα εμείς τα νουθετούσαμε δείχνοντας τις κορνίζες

με φάτσες των προγόνων μας, προγούλια και ρυτίδες,

για να μην αποκόπτονται τα  τέκνα από τις ρίζες.

Οι ώρες επερνούσανε, επλάκωσεν η Δύση.

Δεν ήρθε μια γειτόνισσα να μας καλωσορίσει,

ψωμιά αφράτα ζυμωτά κι αρνιά  να ξεφουρνίσει,

με πίτα απ' τα χεράκια της την πείνα μας να σβήσει,

ούτε και κανας τσέλιγκας να μας φιλοδωρήσει

μυζήθρα φρέσκια και ρακή, να μας καλοδροσίσει.

Μα πού χαθήκαν όλοι τους; Ποιο τάχα αλισβερίσι

αλυσοδέσμιους τους κρατεί; Ευρέθηκεν η λύση!

Δεν ήταν άλλη απ' την Τι Βι, που είναι παντού σε χρήση,

Οπου Ρωμιός,  παλιός ή νιός, τον έχει κατακτήσει.

΄Ετσι αντί να πιάσουμε τη μεταξύ μας πάρλα,

το Σαρκοζί χαζεύαμε με την ωραία Κάρλα,

ξανάδαμε Μικρούτσικο, χορτάσαμε Καρβέλα,

το Θέμο εμπεδώσαμε κι ολίγη Μαρινέλλα.

ενώ στα πάνελ διάφοροι με δάκρυα κροκοδείλια,

για τη διαφάνεια κόπτονται στα κρατικά κονδύλια.

Και σας ρωτάω ευθαρσώς: Αυτά για να τα ζήσω

ήταν ανάγκη ο δύστυχος το σπίτι μου ν' αφήσω;

            Φρίξος ο Κηφισόγατος:

Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά, κι αρχή καλός μας χρόνος!

Είθε ετούτη τη χρονιά να μας ξεχάσει ο πόνος.

Βαθιά να μεταμεληθεί ο κάθε δολοφόνος,

να σταματήσει ο πόλεμος ο ωμός, ο αδελφοκτόνος

κι όποιος κακό απεργάζεται, να απομείνει μόνος!